
กลายเป็นถนนทำเลทองสมชื่อแล้วในยามนี้ สำหรับถนนบรรทัดทอง ในเขตปทุมวัน ที่ขนานกับถนนสวนหลวงและสามย่าน
ใครที่ไม่ได้เฉียดไปในระยะเวลา 3 เดือนที่ผ่านมาล่ะก็ ขอชวนเชิญให้ไปเยือนใหม่อีกสักครั้ง แล้วจะรู้สึกตืนตื่นตาตื่นใจ ว่า นี่มันถนนเยาวราชหรือบรรทัดทองกันแน่
เรียกว่าตามซอกตามมุม มีร้านค้าขายของอร่อยเยอะแยะไปหมด ที่สำคัญคือ แทบทุกร้านมีคนเข้าคิวรอยาวเหยียด
ทำให้มนุษย์ป้ารู้สึกทึ่งสุดๆ เพราะตอนเด็กๆ เคยอาศัยอยู่ในแถบนั้น สองฟากถนนบรรทัดทองส่วนมากจะเป็นร้านค้าอะไหล่ หรือไม่ก็เป็นเหมือนสาขาย่อยๆของเซียงกง สลับไปกับร้านขายเสื้อผ้ากีฬา ร้านปรินต์เสื้อ อิงค์เจ็ต รับทำไวนิล โปสเตอร์ อะไรเทือกนั้น
จะมีร้านอาหารอร่อยขึ้นชื่อ ก็เป็นแค่ตึกแถวห้องเดียว ซึ่งเป็นร้านก๋วยเตี๋ยวบ้าง ข้าวมันไก่บ้าง ซึ่งแต่ละร้าน ในช่วงก่อนโควิดระบาดก็จะบอกว่า เตรียมปิดร้านในเร็วๆ นี้ เพราะอายุอานามก็มากแล้ว ลูกหลานส่วนใหญ่ก็มีงานทำเป็นหลักเป็นฐานไม่สนใจที่จะรับช่วงต่อค้าขายอาหารที่เป็นงานหนัก
แต่หลังโควิดนี่สิ อะไรๆ มันก็เปลี่ยนไป ลูกหลานที่เคยคิดว่าไม่เอาแล้วกับอาชีพเก่าๆ ของพ่อแม่ปู่ย่าตายาย กลับหวนคืนสู่สามัญ เลือกที่จะใช้ตึกแถวดั้งเดิมของบรรพบุรุษในการปรับรูปแบบแล้วเปิดร้านที่เอาใจวัยรุ่นกันอย่างคึกคัก
เมื่อเจนใหม่ลงมือทำต่อยอดในสิ่งที่รุ่นพ่อแม่ทำ วิธีคิดวิธีทำแตกต่างเข้ากับยุคดิจิทัล วันนี้ บนถนนบรรทัดทองจึงเป็นจุดเช็กอินที่น่าสนใจอย่างมาก ขนาดมนุษย์ป้าไปอยู่แถวนั้น ยังให้รู้สึกว่า อยู่ผิดที่ผิดทางแล้วกระมัง
อย่างไรก็ตาม เราก็ยังฝ่าฟันเข้าไปถึงร้านอาหารเก่าแก่ที่เรากินเมื่อตอนเป็นเด็กบนถนนสวนหลวงได้ ซึ่งเจ้าของร้านก็ยิ้มแย้มแจ่มใส บอกว่า เดี๋ยวนี้เพื่อนบ้านเยอะมาก คึกคัก ชวนวุ่นวาย แม้จะเป็นคนต่างวัย เพราะเจ้าของร้านอายุ 70 ปีขึ้นแล้วทั้งนั้น แต่อาแปะอาม่า ก็รู้สึกว่า คนเยอะดีกว่าเหงาแน่นอน
ไม่ไปก็ไม่รู้ ลองไปดูก็จะเห็นว่า อีกหน่อยเยาวราชอาจจะหงอยนะจ๊ะ.
"ป้าเอง"
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง
ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด
ข้อความสุดท้ายจากแม่
เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ
คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี
ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว
หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?
ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?
เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า
เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
กินเจ..ไม่มีทุกข์
เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”

