
วัยเกษียณ..นึกว่าจะมีเวลาสะดวกสบาย เลือกว่าจะไปไหนมาไหนกับใครก็ได้ตามอำเภอใจ แต่ที่ไหนได้ ชีวิตจริงกับความอยากและความคิดนั้น แตกต่างกันลิบลับ เพราะดูเหมือนว่าเวลายิ่งเหลือน้อยเท่าไร คนที่อยากเจอก็เจอยากขึ้น คนที่ไม่อยากเจอก็จำเป็นต้องเจอบ่อยขึ้น
"คุณหมอ" นี่แหละ เจอนานๆ ที ก็สดชื่นดี..ใช่มั้ย?!? แต่พอ 60 up ดูเหมือนว่าบางคนต้องนัดเจอทุกสัปดาห์บ้าง ทุกเดือนบ้าง ทำลายแผนการที่อยากจะไปไหนต่อไหนตามแต่ใจปรารถนาไปเกือบหมดเลยทีเดียว
แล้วเจอะเจอคุณหมอทีไร ให้รู้สึกหดหู่ใจทุกครั้ง เพราะคุณหมอมักจะห้ามโน่นห้ามนี่ ทำมนุษย์ป้าผิดแผนไปเสียทุกที นึกอยากจะอารมณ์เสียใส่คุณหมอ ก็ต้องหันกลับมาทบทวนตัวเองว่า เพราะเราใจร้ายกับร่างกายของตัวเอง ทอดทิ้งมันนั่นแหละเป็นเหตุให้ถูกคุณหมอดุและเตือน
จึงไม่แปลกใจเลยที่เวลานัดรวมเพื่อนฝูงแล้ว ส่วนใหญ่จะเล่าสู่กันฟังเรื่อง ไปหาหมอ!! แล้วถูกหมอเตือนโน่นนั่นนี่เยอะแยะไปหมด
แต่ที่มนุษย์ป้าแปลกใจที่สุด ก็ตรงที่เพื่อนคนหนึ่งบอกว่า "หมอชั้นห้ามชั้นกินสุกียากี้"
เสียงอ้าว!! ทำไม?? ร้องถามกันระงม เพราะเมนูนี้น่าจะใกล้เคียงกับอาหารสุขภาพอย่างยิ่ง เป็นอาหารจานร้อน มีผักเป็นองค์ประกอบสำคัญในหม้อสุกี้ อีกทั้งสามารถเลือกบริโภคโปรตีนได้ตามใจปรารถนา ไม่ว่าจะเป็นปลา ไก่ หมู และยังมีไข่และเต้าหู้ อีกต่างหาก
คำตอบที่ได้ เหมือนเส้นผมบังภูเขาเลยทีเดียว "น้ำจิ้มสุกี้" ต่างหากคือตัวปัญหาทำร้ายไตโดยไม่รู้ตัว เพราะเรามัวแต่เอร็ดอร่อย และเชื่อมั่นว่าสุกี้เป็นอาหารสุขภาพ มีคาร์โบไฮเดรตน้อยมาก หรือแทบจะไม่มีเลย หากเราไม่เลือกที่จะเอาแป้งมารวมอยู่ในเมนูนี้
ไตพัง เพราะซอสสุกี้นี่แหละ มีโซเดียมสูงมาก ไตต้องทำงานหนักเพื่อขับเกลือออกจากร่างกาย บางยี่ห้อก็อาจจะมีสารกันเสียและผงชูรส
รู้แล้วก็ต้องร้องอ๋อ..มันจริงด้วยสิ มิน่ากลับถึงบ้านหลังกินสุกี้ทีไร หิวน้ำตลอด เพราะเราซดน้ำจิ้มเป็นถ้วยๆ อร่อยปากลำบากไต ไม่รู้ตัว ฉะนั้นต่อไปจะไปกินสุกี้ที่ไหน ทางที่ดีกินซอสให้น้อยที่สุด หรือไม่ก็ทำกินเองที่บ้าน..ดีกว่าไหม??.
ป้าเอง'
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง
ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด
ข้อความสุดท้ายจากแม่
เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ
คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี
ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว
หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?
ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?
เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า
เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
กินเจ..ไม่มีทุกข์
เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”

