เกม..ก็แค่เกม

ส่งกันจริงส่งกันจัง ประมาณว่า เป็นเครื่องมืออย่างหนึ่งในการตรวจสอบอายุสายตาบ้าง อายุสมองบ้าง ไม่ว่าจะเป็นเกมเรียงตัวเลข เกมจับผิดภาพ เกมจับปลา และอะไรอื่นๆ อีกมากมาย

ว่างก็เล่นๆ กันไป แต่ไม่ควรที่จะยึดติด และเชื่อปักใจไปว่า มันคือภาพสะท้อนอายุสมองของแท้ทรูนะคะ เพราะเอาเข้าจริง บรรรดาเกมทั้งหลายเหล่านี้แทบไม่มีหลักฐานทางวิทยาศาสตร์รองรับ ฉะนั้นไม่ควรใช้เป็นเกณฑ์ในการประเมินสุขภาพสมองอย่างจริงจัง

แม้ตัวเกมจะดูเรียบง่ายและมีลักษณะคล้ายกับแบบทดสอบด้านความจำในเชิงจิตวิทยา แต่ความแตกต่างที่สำคัญคือ เกมในโซเชียลเหล่านี้ไม่ได้ผ่านการออกแบบหรือควบคุมตามมาตรฐานวิชาชีพ เช่น การทดสอบ Digit Span จากแบบทดสอบ Wechsler Intelligence Scale ซึ่งใช้กันอย่างแพร่หลายในแวดวงจิตวิทยาและแพทย์ เพราะต้องควบคุมสภาพแวดล้อม ความสม่ำเสมอของตัวกระตุ้น และการวัดผลที่แม่นยำ เกมจำตัวเลขในโซเชียลกลับขาดสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด

ที่สำคัญ รู้หรือเปล่าว่า ผลลัพธ์ที่ได้จากเกมยังแปรผันตามปัจจัยที่ควบคุมไม่ได้ เช่น ระดับความตื่นตัวของผู้เล่นในขณะนั้น ขนาดของตัวเลขที่แสดง ความเร็วในการแสดงผลบนหน้าจอ หรือแม้แต่ความคุ้นเคยของผู้เล่นกับรูปแบบเกมประเภทนี้ ซึ่งหมายความว่าผลลัพธ์ที่ออกมานั้นไม่ได้สะท้อนความสามารถที่แท้จริงของสมองหรือความจำเลยแม้แต่น้อย

ขอคุยสักหน่อยว่า เกมจับผิดภาพเอย เรียงเลขเอย มนุษย์ป้าเล่นเมื่อไหร่ อายุเท่ากับคน 30-40 ทุกที เพราะเล่นจนชำนาญการ รู้ว่าต้องใช้ความเร็วเบอร์ไหนอย่างไร

ดังนั้น โปรดรู้ด้วยว่า แนวคิดที่ว่า "ความจำดีแค่ไหนขึ้นอยู่กับอายุ" เป็นความเข้าใจที่คลาดเคลื่อน ความจำระยะสั้น หรือ working memory ไม่ได้ขึ้นอยู่กับอายุเพียงอย่างเดียว คนอายุยังน้อยที่ไม่เคยฝึกฝนการใช้สมองก็อาจมีความจำด้อยกว่าผู้สูงวัยที่ฝึกฝนเป็นประจำได้

สรุปแล้ว เกมสรุปอายุสมองจากความสามารถในการจำตัวเลข จึงเป็นการเหมารวมที่ไม่ถูกต้อง แต่แท้จริงแล้ว จุดประสงค์ของเกมประเภทนี้คือเพื่อสร้างความบันเทิงและกระตุ้นให้ผู้เล่นแชร์ต่อไป ให้ได้ยอดไลก์ยอดวิว ก็เท่านั้นแล.

"ป้าเอง" 

 

เพิ่มเพื่อน

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง

ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด

ข้อความสุดท้ายจากแม่

เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ

คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี

ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว

หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?

ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?

เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า

เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน

กินเจ..ไม่มีทุกข์

เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”