ปิดตา..ดูละคร

เพราะอยากรู้อยากเห็นว่า "ปิดตา" แล้วดูละครมันยังไงกันนะ?!? มนุษย์ป้าเลยชักชวนเพื่อนฝูงซื้อบัตรละครเวทีปิดตาเรื่อง “แสงแรก” จัดโดยมูลนิธิช่วยคนตาบอดแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชินูปถัมภ์ เมื่อวันอาทิตย์ที่ 18 พ.ค.ที่ผ่านมา ซึ่งนัยว่าเป็นรอบปฐมทัศน์ 

ยอมรับว่า ตื่นตาตื่นใจได้อรรถรสการดูละครเวที อย่างที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนเลย เพราะผู้จัดละคร มีกฎกติกามารยาทว่า ทุกคนต้องใส่ที่ปิดตา

เสมือนหนึ่งเป็นการจำลองให้เราได้สัมผัสโลกของคนมองไม่เห็นว่า เขารู้สึกอย่างไร และเขาต้องใช้ชีวิตประจำวันอย่างไรกันบ้าง

แค่หลับตา จะพบเจอโลกอีกใบ ที่สวยงามและสดใส ลองมองด้วยใจ ไม่จำเป็นต้องใช้สายตา เพราะบางสิ่งที่เรามองเห็นตรงหน้า จะบังความล้ำค่า ที่มีอยู่ข้างใน

มันคือสาระที่ผู้จัดละคร ต้องการบอกกับคนตาดีอย่างเราว่า คนตาบอดไม่ได้ต้องการให้ใครมาสงสาร แต่เขาต้องการ "โอกาส" จากสังคม ว่า เขามีศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์เท่าๆ กับทุกคน สามารถมีความฝัน และมีความทะเยอทะยานที่อยากจะสัมผัสโลกทั้งใบในรูปแบบของเขาเอง  

อยากให้คนตาดีได้ลองเข้าไปร่วมโครงการปิดตา เปิดใจ Open Mind Together ฉลองครอบรอบ 86 ปี มูลนิธิช่วยคนตาบอดฯ กับละครเวทีปิดตาเรื่อง “แสงแรก” นี้่ค่ะ แว่วว่า ในเดือน พ.ย.ศกนี้ ก็จะมีการเปิดแสดงให้ดูกันอย่างเต็มสตรีม ที่สำคัญ รายได้ทั้งหมดก็ส่งเสริมสนับสนุนกิจกรรมของมูลนิธิช่วยคนตาบอดแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชินูปถัมภ์ นะคะ.                                 

"ป้าเอง"

เพิ่มเพื่อน

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

“Kevin Protocol”

ชื่อของเขาคือเควิน อายุสิบเจ็ดปี ทำงานอยู่ที่ช่องไดรฟ์ทรูของแมคโดนัลด์บนถนนรูท 9 งานค่าแรงขั้นต่ำ รับออร์เดอร์ ส่งถุงอาหาร เช็ดเคาน์เตอร์ในช่วงที่ลูกค้าบางตา

หมวก..มีความหมายมากกว่าที่คุณคิด

หมวกเป็นของใช้ธรรมดาที่หลายคนมีติดบ้าน บางใบถูกแขวนไว้เฉยๆ บางใบใส่เวลาแดดแรง หรือวันที่ไม่อยากจัดทรงผม บางใบก็เอาไว้ใส่อวดโฉมเช็กอินตามสถานที่ต่างๆ ให้ดูชิกๆ โดยเฉพาะในวันที่อายุมากขึ้น เส้นผมก็มักจะบางลงไปตามกาลเวลา

กูรู้!!ที่กลายเป็นกูรู?!?

โลกโซเชียลเหมือนเวทีเปิดกว้างสุดๆ ที่ใครมีสมาร์ทโฟนดีๆ กล้องสวยๆ แล้วพูดเก่งหน่อย ก็กลายเป็น "กูรู" ได้ในช่วงข้ามคืนก็มี

ห่วง..หวงประเทศไทย

ยิ่งใกล้วันหย่อนบัตรเลือกตั้ง ไม่เพียงสนามการเมืองเรื่องหาเสียงจะเข้มข้น ดุเดือด คึกคักมากยิ่งขึ้นเป็นเงาตามตัวเท่านั้น แม้แต่ในโลกสังคมโซเชียลก็มีการแชร์การโพสต์และการคอมเมนต์วิพากษ์วิจารณ์กันอุตลุด

สังคมเร่งรีบทำให้คนเห็นแก่ตัว!?!

นานๆ ที..ที่จะเดินเข้าห้างกลางใจเมืองย่านสยามสแควร์ ตื่นตาตื่นใจกับความแปลกใหม่ของสถานที่ ถือเป็นเรื่องปกติวิสัยของคนวัยเกษียณ แต่ที่รู้สึกมากกว่า คือ แปลกใจที่คนรุ่นใหม่ ทำไมไม่ใส่ใจที่จะแสดงความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ให้กับคนที่่อ่อนแอ หรือมีปัญหาด้านสุขภาพ ช่วยตัวเองได้ค่อนข้างลำบาก