รักชาติ..แต่พอดี

สถานการณ์ความตึงเครียดระหว่างไทยและกัมพูชาที่บริเวณช่องบก จังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งเป็นพื้นที่ชายแดนที่ยังไม่มีการปักปันเขตแดนอย่างเป็นทางการ ได้กลับมาเป็นประเด็นร้อนอีกครั้ง หลังจากเกิดเหตุปะทะระหว่างทหารทั้งสองฝ่ายเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม 2568 โดยทั้งสองประเทศต่างอ้างสิทธิ์เหนือพื้นที่ดังกล่าว และมีการกล่าวหากันว่าอีกฝ่ายล้ำแดน

จากบริบทนี้ เราจึงได้ยินได้เห็นโลกโซเชียลบริภาษ "ผู้นำ" ประเทศเพื่อนบ้านกันอย่างเมามันส์ จนมนุษย์ป้าออกจะเป็นกังวลว่า เส้นเลือดในสมองของบางคนอาจจะแตกโพละ! นะ ทั้งๆที่

สามารถนั่งดูเรื่องนี้อยู่ห่างๆ อย่างมีสติ แล้วจะมองเห็นมุมที่แตกต่าง นั่นคือ การเล่นปาหี่ของใครบางคน เพื่อยกตนข่มท่าน...ก็เท่านั้น 

ฉะนั้น อยากจะกระตุกเตือนว่า การแสดงออกถึงความรักชาติในสถานการณ์นี้ควรเป็นไปอย่างมีสติและสร้างสรรค์ โดยสนับสนุนการแก้ไขปัญหาผ่านช่องทางที่เหมาะสม และหลีกเลี่ยงการกระทำหรือวาจาที่อาจยั่วยุให้เกิดความขัดแย้งเพิ่มเติม มิเช่นนั้นแล้ว เราอาจจะตกอยู่ในหลุมลับ-ลวง-พราง ได้

แน่นอน การรักชาติไม่ใช่สิ่งผิด แต่เมื่อมันมากเกินไปจนกลายเป็น “คลั่งชาติ” ก็อาจนำไปสู่ปัญหาใหญ่ทั้งในและนอกประเทศ

การรักชาติ "อย่างพอดี" หมายถึง :ห่วงใยบ้านเมือง และอยากเห็นประเทศดีขึ้น พร้อมฟังข้อเท็จจริง แม้บางอย่างจะกระทบความรู้สึกเคารพเพื่อนมนุษย์ต่างเชื้อชาติ ไม่ดูหมิ่นชาติอื่นเพียงเพราะรักชาติของตน

รักชาติที่แท้ ไม่ใช่การยกย่องทุกอย่างของชาติแบบไร้เหตุผล แต่คือการอยากให้ชาติพัฒนาไปในทางที่ดีขึ้นอย่างยั่งยืน

เรียกว่า รักชาติแบบงมงาย จะกลายเป็นเครื่องมือของคนเอาชาติไปปั่นให้เราคลั่งแบบผิดๆ "ป้าเอง"

เพิ่มเพื่อน

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง

ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด

ข้อความสุดท้ายจากแม่

เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ

คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี

ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว

หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?

ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?

เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า

เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน

กินเจ..ไม่มีทุกข์

เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”