
ในชั้นเรียน ครูถามเด็กๆ ว่า "โตขึ้นอยากเป็นอะไร?"
คำถามง่ายๆ เร้าจินตนาการของเด็กๆ พากันกระตือรือร้นแย่งกันตอบ : นักวิทยาศาสตร์ หมอ ครู เจ้าของร้าน ... เป็นต้น ครูยิ้มกว้าง ฟังความใฝ่ฝันที่ไร้เดียงสา ทว่าเต็มไปด้วยความมุ่งมาดปรารถนาของเด็กๆ มองดวงหน้าเล็กๆ ที่แดงก่ำด้วยความตื่นเต้นของพวกเขาอย่างรักใคร่
ขณะนั้น มือเล็กๆ ที่ทั้งดำทั้งผอมแห้งข้างหนึ่งยกขึ้นอย่างขลาดๆ เป็นของเด็กชายที่ปกติจะเงียบเฉยมาก ครูแปลกใจ เพราะปกติเขาแทบไม่เคยยกมือขึ้นพูด ทำไมวันนี้สนใจเข้าร่วมตอบคำถามนี้ จึงเรียกให้เขาตอบ
เด็กชายตะกุกตะกัก ตอบว่า "ผม ผม ผม ผมอยากเป็นขโมย ..." เสียงเบาจนแทบไม่ได้ยิน เสียงหัวเราะดังลั่นห้อง
ครูรู้สึกแปลกใจ แต่รู้สึกเคืองยิ่งกว่า กำลังคิดจะบอกให้เขานั่งลง แต่ความคิดหนึ่งวาบขึ้น ทำไมไม่ฟัง "เหตุผลของเขา" สักหน่อยเล่า? ครูจึงควบคุมอารมณ์ถามเหตุผล เด็กชายยิ่งตกใจ ตะกุกตะกักตอบว่า
"ผม ผมอยากขโมยแสงอาทิตย์สักลำ มอบให้ฤดูหนาว ให้แม่ไม่ต้องเจ็บปวดจากมือเท้าแตกเพราะความหนาว!
ผมอยากขโมยแสงสว่าง มอบให้คนตาบอด ให้พวกเขาได้รู้ถึงสีสันสวยงามของโลก!"
เขายิ่งพูดยิ่งคล่อง ยิ่งพูดยิ่งตื่นเต้น ทั้งห้องเงียบกริบ ...ในห้องเรียนอวลด้วยความกระตือรือร้นของเขา กระแสความดีงามของความเป็นมนุษย์รินไหล
ครูอดไม่ได้ที่จะปรบมือ เด็กๆ ปรบมือตาม ปรบกันจนมือแดง
เรื่องนี้... ไม่ทราบผู้เขียน แต่... วิภาดา กิตติโกวิท แปลค่ะ.
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
มาขยับร่างกายกันดีกว่า
โลกใบนี้หนอ?!? นึกๆ ไปมันก็แปลก คนที่ยังขยับได้ กลับไม่ค่อยยอมขยับ นั่งจ่อมอยู่บนเก้าอี้ บ้างก็นั่งๆ นอนๆ อยู่บนเตียง ไถมือถือ ดูทีวี ฟังวิทยุ อ่านหนังสือ ส่วนคนที่ขยับไม่ได้ ประมาณว่า ป่วยติดเตียง หรือว่าเดี้ยงโดยเหตุผลอันใดก็ตาม ก็อยากจะขยับขาขึ้นมาเดินเหลือเกิน
มนุษย์หนอ...ในยามวิกฤต
เมื่อสถานการณ์ความไม่สงบในตะวันออกกลางปะทุขึ้นอีกระลอก ผลกระทบไม่ได้จำกัดอยู่เพียงพื้นที่สงคราม แต่ลุกลามมาถึงเศรษฐกิจโลก รวมถึงประเทศไทยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ โดยเฉพาะต้นทุนพลังงานและราคาน้ำมันที่ปรับตัวสูงขึ้น ส่งผลต่อราคาสินค้าอุปโภคบริโภคแทบทุกชนิด
กตัญญู..มองผ่านซีรีส์
ในยุคที่ทุกคนก้มหน้าจอโทรศัพท์ จีนได้ใช้มินิซีรีส์แนวตั้ง หรือ “ดรามาสั้นแนวตั้ง” ความยาวตอนละ 1-2 นาที เป็นอาวุธลับในการฟื้นฟูค่านิยมกตัญญู อย่างเป็นระบบ
น้ำมันแพง..ได้เวลาดับไฟ?!?
ลูกหลานเจนใหม่ X Y Z คงจะนึกภาพไม่ออกกระมังว่า สถานการณ์ระส่ำระสายวุ่นวายอันเกิดจากน้ำมันขาดแคลนนั้น มันเป็นอย่างไร แต่มนุษย์ลุงป้าน้าอา เจอะเจอกันมาแล้วหลายครั้งนะ
โลกมันก็เป็นแบบนี้!!
เปิดทีวี ฟังวิทยุ หรือคลิกเข้าไปในโลกโซเชียล รู้สึกแบบมนุษย์ป้า!! ไหมคะว่า โลกทุกวันนี้เต็มไปด้วยข่าวสารที่ดูเหมือนจะหนักหน่วงขึ้นทุกวัน วุ่นวายปั่นป่วนเกินกว่าจะรับไหว ใจรู้สึกเบื่อหน่าย เหนื่อยล้า และกังวลอย่างบอกไม่ถูก และบางคนคงถึงขั้นอยากจะตะโกนบอกว่า “โลกทุกวันนี้มันช่างไม่น่าอยู่เอาเสียเลย”
เรื่องเล่าที่งดงาม "ลุงแฟรงก์กับสมาร์ทโฟน"
“ผมชื่อแฟรงก์ อายุ 73 ปี ปีที่แล้วลูกสาวซื้อสมาร์ทโฟนให้เป็นของขวัญคริสต์มาส บอกให้เลิกใช้โทรศัพท์ฝาพับเสียที” ผมไม่ได้อยากได้มัน ใช้แค่โทร.ออกเหมือนเครื่องเก่า จนวันหนึ่งเผลอเปิดแอปชุมชนชื่อ Nextdoor และเกือบลบทิ้ง กระทั่งเห็นโพสต์หนึ่งถามว่า “มีใครรู้วิธีปะถุงเท้าไหมคะ? ถุงเท้าคุณปู่จากสงครามโลกครั้งที่สองกำลังเป็นรู แต่ฉันอยากเก็บมันไว้”

