
ต้องยอมรับว่า วัดพระบาทน้ำพุ เป็นสถานที่ที่คนไทยจำนวนมากคุ้นเคยในฐานะศูนย์กลางการดูแลผู้ป่วย HIV/AIDS มายาวนานกว่าสองทศวรรษ แต่ตลอดเวลาก็มีทั้งเรื่องราวของความศรัทธาและเสียงวิพากษ์วิจารณ์สลับกันมา
เมื่อเกิดปัญหาภายในวัดขึ้น ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการจัดการ เงินบริจาค หรือการบริหารงาน ความสั่นคลอนย่อมส่งผลต่อความรู้สึกของพุทธศาสนิกชนโดยตรง เพราะหลายคนถวายแรงกายแรงใจและทรัพย์สินโดยเชื่อว่ากำลังทำบุญช่วยเหลือผู้ป่วยและทำให้พระพุทธศาสนางดงาม
มนุษย์ป้าอยากจะบอกว่า ในสถานการณ์เช่นนี้ สิ่งที่พุทธศาสนิกชนควรมีคือ “สติ” - สติในการมองว่า ศาสนาไม่ใช่เพียงบุคคลใดบุคคลหนึ่ง แต่คือหลักธรรมที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ให้ยึดเป็นแนวทาง ไม่ควรให้ความผิดพลาดของคนเพียงไม่กี่คนมาทำให้ความศรัทธาต่อพระธรรมเสื่อมถอย
การทำบุญ ควรมาพร้อมปัญญา คือการตรวจสอบและเลือกช่องทางที่มั่นใจว่าเงินและแรงศรัทธานั้นถูกนำไปใช้ประโยชน์จริง ไม่ใช่ทำบุญด้วยอารมณ์เพียงอย่างเดียว การเสียสละที่แท้จริงควรมาจากความเข้าใจและตระหนักรู้ว่ากำลังทำเพื่อช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์
เมื่อเกิดปัญหาใหญ่ เช่นกรณีวัดพระบาทน้ำพุ หากเราขาดสติ อาจเผลอตัดสินด้วยอารมณ์-โกรธ เกลียด หรือผิดหวัง-จนกลายเป็นการทำร้ายศรัทธาของตนเองและผู้อื่นโดยไม่จำเป็น แต่หากเรามีสติ ก็จะหยุดคิดได้ว่า “อะไรคือแก่นแท้ของพระพุทธศาสนา” แล้วจึงใช้ปัญญาเป็นเครื่องชี้นำว่า ควรศรัทธาอย่างมีเหตุผล และทำบุญอย่างมีปัญญานะคะ.
"ป้าเอง"
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง
ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด
ข้อความสุดท้ายจากแม่
เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ
คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี
ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว
หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?
ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?
เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า
เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
กินเจ..ไม่มีทุกข์
เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”

