
ไม่ได้มาชวนมองเรื่องนักการเมือง หรือตำรวจคนดังหรอกจ้า เพราะถึงจะพูดไปสองไพเบี้ย นิ่งเสียบ้างก็จะไม่ทุกข์จนเกินพอดี
แต่มนุษย์ป้าเพิ่งตื่นตาตื่นใจไปกับ one day trip ตามประสาคนหลักหก ที่จะเลือกคืนสู่สามัญ หาเรื่อง back to the past นัดแนะเพื่อนมัธยมนุ่งกระโปรงจีบรอบตัว เสื้อแขนตุ๊กตา ไปเดินเที่ยวพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติกันจ้า
ถามเพื่อนๆ ว่า เคยเดินที่นี่ตอนเด็กๆ นับได้สักกี่ครั้ง จำได้ไหม 555 ทุกคนยอมรับว่า ไม่ครบนิ้วมือข้างเดียวด้วยซ้ำ แถมยังเป็นภาคบังคับของวิชาประวัติศาสตร์ด้วย สรุปง่ายๆ ว่า ไม่ใช่สถานที่เด็กๆ อย่างเราจะสนใจอยากเข้าไป ฉะนั้น การชวนกันไปเที่ยวมิวเซียมระดับตำนานครั้งนี้ จึงถือเป็นเรื่องอะเมซิง หรือจะเรียกว่าอันซีนเลยก็ได้
แก่ละ!! ทำอะไรก็ได้ ตราบเท่าที่มีแรง
กองทัพเดินด้วยท้อง ฉันใดฉันนั้น ชนชราอย่างมนุษย์ป้า ก็ต้องนัดกินข้าวกลางวันเติมพลังแถวบางลำภูก่อนจะไปเดินย่อยในพิพิธภัณฑ์ ให้บังเอิญมีที่จอดรถตรงข้ามวัดบวรนิเวศฯ ก่อนเดินไปถนนสามเสนที่ร้านช้างกินผัก ชาวเราเลยมีโอกาสเดินเลียบคลองบางลำพู เพื่อไปตามนัด
มองไปในคลอง น้ำไม่ใส แต่ก็ไม่สกปรกจนต้องส่ายหน้า พลอยพาให้วิวทิวทัศน์แลไปแลมา เหมือนน้องๆ คลองโอตารุ ที่ซัปโปโร ญี่ปุ่นทีเดียวเชียวนา
แต่มองได้แต่ตาว่ามันดีงามนะ กลางชุมชนบางลำพูมีทางเดินริมคลองชิลๆ ได้ด้วย เสียดายแต่ว่า กลิ่น...ที่โชยตลอดทางเดินนี่สิ ส่งผลทำให้คุณค่าอรรถรส และความดีงาม หดหายไปแทบจะไม่เหลือให้รู้สึกว่าอยากจะกลับมาอีกเลย
เสียดายมากกก ถึงมากที่สุด ก็ไม่รู้ว่า เขตพระนคร หรือว่าชุมชนที่อาศัยทำมาหากิน มีโฮมสเตย์ หรือโฮสเทลน่ารักๆ แถวนั้น จะช่วยกันเปลี่ยนแปลง "กลิ่น" ซึ่งไม่ได้มาจากคลอง แต่อยู่บนทางเดินเท่านี่แหละ ให้ดีงามเท่ากับคุณค่าของวิวหลักหมื่นหลักแสนหรือไม่ ..บอกตรงๆ ป้าเสียดายแทน..จริงๆ นะ.
'ป้าเอง'
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง
ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด
ข้อความสุดท้ายจากแม่
เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ
คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี
ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว
หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?
ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?
เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า
เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
กินเจ..ไม่มีทุกข์
เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”

