มีวันที่ฉันคิดว่าการตรวจสุขภาพจะเป็นแค่การชั่งน้ำหนักและฟังหัวใจสั้นๆ แต่แล้วฉันก็ได้เจอ พญ.อิสรีย์ ประดิษฐ์กุล หมอที่อธิบายทุกตัวเลขด้วยความใจเย็นและละเอียดจนฉันรู้สึกเหมือนได้นั่งเรียนมินิคอร์สเรื่องร่างกายครึ่งชั่วโมงเต็ม เห็นจริงแท้ถึงกับต้องกลับไปเล่าให้คนรอบตัวฟัง
เป็นเรื่องเล่าของ ท่านผู้หญิง ดร.ภรณี มหานนท์ ที่มีการส่งต่อกันทางไลน์มากที่สุดเรื่องหนึ่ง โดยเฉพาะในหมู่ชนชรา มนุษย์ป้าเห็นว่าน่าสนใจเลยต้องขอขยายต่อค่ะ
หมอเริ่มจากข้อห้ามที่ฟังแล้วค่อนข้างช็อกแต่มีเหตุผล — “อย่าขึ้นลงบันไดบ่อย ๆ” — เพราะบันไดคือศัตรูตัวฉกาจของเข่า พอขึ้นลงซ้ำๆ เข่าอาจพังได้ เหมือนเรากดปุ่มรีเฟรชที่ข้อต่อจนมันเบลอไปเลย
ต่อด้วยข่าวร้ายสำหรับคนที่ชอบโชว์หมุนเอว : ฮูลาฮูป ก็ต้องเลิกถ้าไม่อยากให้หมอนรองกระดูกเคลื่อน — หมอเปรียบเทียบว่าเอวเราไม่ใช่ไดโนเสาร์ที่ใส่วงเป็นของเล่น
ถ้าคุณชอบวิ่งบนสายพาน อย่าเผลอใช้โหมดขึ้นเขาเด็ดขาด — หมอเตือนว่ามันเพิ่มแรงกดที่หลังและเข่าโดยไม่จำเป็น เดินธรรมดาบนพื้นเรียบดีกว่าเมื่อเราต้องรักษาโครงสร้างร่างกาย
แต่ก็ไม่ใช่ว่าหมอจะห้ามทั้งหมด — หมอบอกให้ร่างกายได้สัมผัสแดดทุกวันบ้าง ให้ร่างกายได้ทำงานผลิตวิตามินตามธรรมชาติ เหมือนชาร์จแบตเตอรี่เล็กๆ ให้ร่างกาย
สำหรับคนที่อายุ 50+ หมอมีสูตรเรียบง่ายแต่เด็ด : ต้องออกกำลังกายแบบคาร์ดิโอผสมยกน้ำหนักเบาๆ ใช้ดัมเบลไม่ใช้บาร์เบล เพื่อให้กล้ามเนื้อหลังแข็งแรงพอรับแรงในชีวิตประจำวัน เหมือนซัพพอร์ตบันไดภายในร่างกายเรา
คนที่เป็นไขมันพอกตับ ได้ยินแล้วก็ฟังให้ดี — หมอเน้นว่า “ออกกำลังกายเท่านั้น ไขมันถึงจะหลุด” นี่ไม่ใช่แค่อาหารอย่างเดียวนะ ต้องขยับตัวด้วย
เรื่องอาหาร หมอให้สูตรลด LDL แบบตรงไปตรงมา : ลดของทอด ของมัน และอาหารแปรรูปทั้งหลาย (คิดถึงไส้กรอก แฮม เบเกอรี่ กุนเชียง แหนม) — ของพวกนี้ทำให้ไขมันไม่ยอมจากไปง่ายๆ
แต่มีคนจะเฮ : กะทิกินได้ หมอคำนวณให้ดูว่า HDL ที่ดีพอ สามารถไป “cover” LDL ได้บ้าง — นั่นแปลว่าไขมันดีช่วยชดเชยไขมันไม่ดีได้บ้าง แต่ไม่ได้หมายความจะกินจนลืมทุกอย่าง
หมอยังเตือนเรื่องการตรวจส่องกล้องลำไส้ว่าอย่าส่องหามะเร็งแบบไม่จำเป็น — ถ้าตรวจสารบ่งชี้มะเร็งเป็นประจำและไม่มีอาการท้องผูกหรือปวดท้องต่อเนื่อง ก็อาจไม่ต้องเข้าเครื่องใหญ่บ่อยๆ หมอเน้นการสังเกตอาการเป็นหลัก
สุดท้ายหมอเป็นแฟนของการกินบ้านๆ — แนะนำให้หลีกเลี่ยงสารปรุงแต่งรสจัด เช่น ชูรส ซอสปรุงรสต่างๆ น้ำตาลทรายขาว และซอสน้ำมันหอย ถ้าเป็นไปได้ “ทำอาหารกินเอง” คือคำตอบสุดท้ายของหมอ — อาหารที่ทำเองคือสกินแคร์ที่กินได้จริง.
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
มาขยับร่างกายกันดีกว่า
โลกใบนี้หนอ?!? นึกๆ ไปมันก็แปลก คนที่ยังขยับได้ กลับไม่ค่อยยอมขยับ นั่งจ่อมอยู่บนเก้าอี้ บ้างก็นั่งๆ นอนๆ อยู่บนเตียง ไถมือถือ ดูทีวี ฟังวิทยุ อ่านหนังสือ ส่วนคนที่ขยับไม่ได้ ประมาณว่า ป่วยติดเตียง หรือว่าเดี้ยงโดยเหตุผลอันใดก็ตาม ก็อยากจะขยับขาขึ้นมาเดินเหลือเกิน
มนุษย์หนอ...ในยามวิกฤต
เมื่อสถานการณ์ความไม่สงบในตะวันออกกลางปะทุขึ้นอีกระลอก ผลกระทบไม่ได้จำกัดอยู่เพียงพื้นที่สงคราม แต่ลุกลามมาถึงเศรษฐกิจโลก รวมถึงประเทศไทยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ โดยเฉพาะต้นทุนพลังงานและราคาน้ำมันที่ปรับตัวสูงขึ้น ส่งผลต่อราคาสินค้าอุปโภคบริโภคแทบทุกชนิด
กตัญญู..มองผ่านซีรีส์
ในยุคที่ทุกคนก้มหน้าจอโทรศัพท์ จีนได้ใช้มินิซีรีส์แนวตั้ง หรือ “ดรามาสั้นแนวตั้ง” ความยาวตอนละ 1-2 นาที เป็นอาวุธลับในการฟื้นฟูค่านิยมกตัญญู อย่างเป็นระบบ
น้ำมันแพง..ได้เวลาดับไฟ?!?
ลูกหลานเจนใหม่ X Y Z คงจะนึกภาพไม่ออกกระมังว่า สถานการณ์ระส่ำระสายวุ่นวายอันเกิดจากน้ำมันขาดแคลนนั้น มันเป็นอย่างไร แต่มนุษย์ลุงป้าน้าอา เจอะเจอกันมาแล้วหลายครั้งนะ
โลกมันก็เป็นแบบนี้!!
เปิดทีวี ฟังวิทยุ หรือคลิกเข้าไปในโลกโซเชียล รู้สึกแบบมนุษย์ป้า!! ไหมคะว่า โลกทุกวันนี้เต็มไปด้วยข่าวสารที่ดูเหมือนจะหนักหน่วงขึ้นทุกวัน วุ่นวายปั่นป่วนเกินกว่าจะรับไหว ใจรู้สึกเบื่อหน่าย เหนื่อยล้า และกังวลอย่างบอกไม่ถูก และบางคนคงถึงขั้นอยากจะตะโกนบอกว่า “โลกทุกวันนี้มันช่างไม่น่าอยู่เอาเสียเลย”
เรื่องเล่าที่งดงาม "ลุงแฟรงก์กับสมาร์ทโฟน"
“ผมชื่อแฟรงก์ อายุ 73 ปี ปีที่แล้วลูกสาวซื้อสมาร์ทโฟนให้เป็นของขวัญคริสต์มาส บอกให้เลิกใช้โทรศัพท์ฝาพับเสียที” ผมไม่ได้อยากได้มัน ใช้แค่โทร.ออกเหมือนเครื่องเก่า จนวันหนึ่งเผลอเปิดแอปชุมชนชื่อ Nextdoor และเกือบลบทิ้ง กระทั่งเห็นโพสต์หนึ่งถามว่า “มีใครรู้วิธีปะถุงเท้าไหมคะ? ถุงเท้าคุณปู่จากสงครามโลกครั้งที่สองกำลังเป็นรู แต่ฉันอยากเก็บมันไว้”