
มีวันที่ฉันคิดว่าการตรวจสุขภาพจะเป็นแค่การชั่งน้ำหนักและฟังหัวใจสั้นๆ แต่แล้วฉันก็ได้เจอ พญ.อิสรีย์ ประดิษฐ์กุล หมอที่อธิบายทุกตัวเลขด้วยความใจเย็นและละเอียดจนฉันรู้สึกเหมือนได้นั่งเรียนมินิคอร์สเรื่องร่างกายครึ่งชั่วโมงเต็ม เห็นจริงแท้ถึงกับต้องกลับไปเล่าให้คนรอบตัวฟัง
เป็นเรื่องเล่าของ ท่านผู้หญิง ดร.ภรณี มหานนท์ ที่มีการส่งต่อกันทางไลน์มากที่สุดเรื่องหนึ่ง โดยเฉพาะในหมู่ชนชรา มนุษย์ป้าเห็นว่าน่าสนใจเลยต้องขอขยายต่อค่ะ
หมอเริ่มจากข้อห้ามที่ฟังแล้วค่อนข้างช็อกแต่มีเหตุผล — “อย่าขึ้นลงบันไดบ่อย ๆ” — เพราะบันไดคือศัตรูตัวฉกาจของเข่า พอขึ้นลงซ้ำๆ เข่าอาจพังได้ เหมือนเรากดปุ่มรีเฟรชที่ข้อต่อจนมันเบลอไปเลย
ต่อด้วยข่าวร้ายสำหรับคนที่ชอบโชว์หมุนเอว : ฮูลาฮูป ก็ต้องเลิกถ้าไม่อยากให้หมอนรองกระดูกเคลื่อน — หมอเปรียบเทียบว่าเอวเราไม่ใช่ไดโนเสาร์ที่ใส่วงเป็นของเล่น
ถ้าคุณชอบวิ่งบนสายพาน อย่าเผลอใช้โหมดขึ้นเขาเด็ดขาด — หมอเตือนว่ามันเพิ่มแรงกดที่หลังและเข่าโดยไม่จำเป็น เดินธรรมดาบนพื้นเรียบดีกว่าเมื่อเราต้องรักษาโครงสร้างร่างกาย
แต่ก็ไม่ใช่ว่าหมอจะห้ามทั้งหมด — หมอบอกให้ร่างกายได้สัมผัสแดดทุกวันบ้าง ให้ร่างกายได้ทำงานผลิตวิตามินตามธรรมชาติ เหมือนชาร์จแบตเตอรี่เล็กๆ ให้ร่างกาย
สำหรับคนที่อายุ 50+ หมอมีสูตรเรียบง่ายแต่เด็ด : ต้องออกกำลังกายแบบคาร์ดิโอผสมยกน้ำหนักเบาๆ ใช้ดัมเบลไม่ใช้บาร์เบล เพื่อให้กล้ามเนื้อหลังแข็งแรงพอรับแรงในชีวิตประจำวัน เหมือนซัพพอร์ตบันไดภายในร่างกายเรา
คนที่เป็นไขมันพอกตับ ได้ยินแล้วก็ฟังให้ดี — หมอเน้นว่า “ออกกำลังกายเท่านั้น ไขมันถึงจะหลุด” นี่ไม่ใช่แค่อาหารอย่างเดียวนะ ต้องขยับตัวด้วย
เรื่องอาหาร หมอให้สูตรลด LDL แบบตรงไปตรงมา : ลดของทอด ของมัน และอาหารแปรรูปทั้งหลาย (คิดถึงไส้กรอก แฮม เบเกอรี่ กุนเชียง แหนม) — ของพวกนี้ทำให้ไขมันไม่ยอมจากไปง่ายๆ
แต่มีคนจะเฮ : กะทิกินได้ หมอคำนวณให้ดูว่า HDL ที่ดีพอ สามารถไป “cover” LDL ได้บ้าง — นั่นแปลว่าไขมันดีช่วยชดเชยไขมันไม่ดีได้บ้าง แต่ไม่ได้หมายความจะกินจนลืมทุกอย่าง
หมอยังเตือนเรื่องการตรวจส่องกล้องลำไส้ว่าอย่าส่องหามะเร็งแบบไม่จำเป็น — ถ้าตรวจสารบ่งชี้มะเร็งเป็นประจำและไม่มีอาการท้องผูกหรือปวดท้องต่อเนื่อง ก็อาจไม่ต้องเข้าเครื่องใหญ่บ่อยๆ หมอเน้นการสังเกตอาการเป็นหลัก
สุดท้ายหมอเป็นแฟนของการกินบ้านๆ — แนะนำให้หลีกเลี่ยงสารปรุงแต่งรสจัด เช่น ชูรส ซอสปรุงรสต่างๆ น้ำตาลทรายขาว และซอสน้ำมันหอย ถ้าเป็นไปได้ “ทำอาหารกินเอง” คือคำตอบสุดท้ายของหมอ — อาหารที่ทำเองคือสกินแคร์ที่กินได้จริง.
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง
ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด
ข้อความสุดท้ายจากแม่
เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ
คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี
ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว
หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?
ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?
เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า
เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
กินเจ..ไม่มีทุกข์
เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”

