
ยุคนี้ไปลัดเลาะเที่ยวย่านนั้นย่านนี้ ไม่ว่าจะเป็นในเมืองหลวง หรือต่างจังหวัด เราก็มักจะพบเห็นร้านขายกาแฟ ขายขนม ขายไอศกรีม ขายเครื่องดื่มสารพัดเมนู ดาษดื่นชวนให้ตื่นตาตื่นใจ และที่พลาดไม่ได้คือ การถ่ายภาพเช็กอินอวดโลกโซเชียลว่า ชั้นก็อินเทรนด์กับเค้าเหมือนกันนา!!
ไม่แปลกอะไร ที่ร้านเกือบทั้งหมดจะลงทุนกับการตกแต่งพื้นที่ให้ดึงดูดความสนใจของลูกค้ามาเป็นอันดับหนึ่ง ส่วนเรื่องของรสชาตินั้น ต้องขอบอกว่า เป็นเรื่องรอง ที่เรียกว่า รสนิยมปากใครปากมัน เพราะมนุษย์ป้าเองตามรีวิววัยรุ่นวัยใสมาแยะแล้ว ต้องสารภาพตามตรงว่า ..ครั้งเดียวก็เกินพอ!
ปรากฏการณ์ทำมาค้าขาย ที่ใช้โชว์รูมหรือหน้าร้านเรียกแขกนั้น ก็ไม่รู้เหมือนกันว่า เราไปลอกมาจากเมืองนอกเมืองนาหรือเปล่า แต่เห็นได้ชัดเจนว่า ถ้าไปเที่ยวนอกเมืองของแถบยุโรป เราจะพบเห็นร้านสไตล์ชิกๆ เยอะมาก ซึ่งส่วนหนึ่งก็น่ามาจากความเป็นชุมชนเข้มแข็งของเขา ที่จะช่วยกันรักษาสภาพแวดล้อมในบ้านเมืองเขาให้คงเดิมไว้มากที่สุด
เมื่อเร็วๆ นี้ มนุษย์ป้าได้มีโอกาสไปเที่ยวเกาะ Isola Bella อยู่ใกล้เมือง Stresa ซึ่งมีทะเลสาบโคโมเป็นจุดเช็กอินสำคัญ ก็เจอร้านรวงเล็กๆ บนเกาะ ที่ได้ขื่อว่าเป็นลูกหลานชาวประมงทั้งเกาะอาศัยอยู่ ถ้าเปรียบไปก็เหมือนกับเกาะเกร็ดบ้านเรานั่นเอง 555 แต่เขาบรรยากาศสดชื่น ดีงามกว่า เพราะเขาช่วยกันดูแลบ้านเรือนให้คงเดิมไว้อย่างดี
ที่ติดใจก็เห็นจะเป็นร้านไอศกรีม ร้านเล็กๆ ที่เจ้าของเป็นสาววัยกลางคน ยิ้มแย้มสดใส สมกับป้ายอันใหญ่ที่ตกแต่งในร้าน เพราะมีข้อความว่า “My love for ice cream started at an early age — and never let me.”
สั้นๆ ง่ายๆ พร้อมกับรูปเด็กกินไอศกรีมใส่โคน ที่ดูมีความสุข “ความรักของฉันที่มีต่อไอศกรีมเริ่มต้นตั้งแต่วัยเยาว์ — และมันไม่เคยจากฉันไปเลย”
ถามนางว่า ..เจ้าของประโยคโดนใจนี้ ที่ชื่อ จิงเจอร์ โรเจอร์ส เป็นใครกัน?!? นางก็ตอบตามตรงว่า ไม่รู้! เพราะร้านนี้ นางก็บริหารต่อมาจากรุ่นพ่อแม่ มันเหมือนเป็นซิกเนเจอร์ ที่จะบอกว่า ไอศกรีมนั้น แม้จะไม่ใช่ปัจจัยสี่ในชีวิต แต่มันช่วยเพิ่มรสชาติของชีวิตค่ะ โดยเฉพาะเมื่อรสชาติไอศกรีมที่ร้านนี้ riva est ตามภาษาอิตาเลียน แปลว่า ริมทะเลสาบฝั่งตะวันออกนั้น คนขายบอกว่าใช้วัตถุดิบของที่นั่น และเป็นออร์แกนิกสุดๆ
เพื่อไปให้สุด มนุษย์ป้าก็ต้องไปตามหาว่า Ginger Rogers คือใคร?!? จึงได้ความว่าเธอเป็นนักแสดง นักร้อง และนักเต้นหญิงผู้มีชื่อเสียงระดับตำนานแห่งยุคภาพยนตร์ขาวดำ เธอเป็นคู่เต้นรำของ Fred Astaire ในหนังเพลงคลาสสิก เช่น Top Hat, Swing Time และ Shall We Dance
เธอชอบชีวิตที่เรียบง่าย มีอารมณ์ขัน และไม่กลัวจะหัวเราะกับเรื่องเล็กๆ — ซึ่งทำให้คนมักเชื่อมโยงเธอกับภาพของ “ผู้หญิงที่มีความสุขกับของหวาน” หลังจากเกษียณจากวงการ เธอใช้ชีวิตอยู่ในฟาร์ม เลี้ยงม้า ทำอาหาร และมักจะเล่าเรื่องความทรงจำในวัยเด็กที่อบอุ่นเสมอ
ดังนั้น คำกล่าวว่า “My love for ice cream started at an early age and never let me!” จึงสะท้อนตัวตนของ Ginger Rogers ได้ดี ทำให้รู้สึกอิ่มเอิบกับไอศกรีมโคนราคา 200 บาทที่เลคโคโมนะคะ.
ป้าเอง"
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
มาขยับร่างกายกันดีกว่า
โลกใบนี้หนอ?!? นึกๆ ไปมันก็แปลก คนที่ยังขยับได้ กลับไม่ค่อยยอมขยับ นั่งจ่อมอยู่บนเก้าอี้ บ้างก็นั่งๆ นอนๆ อยู่บนเตียง ไถมือถือ ดูทีวี ฟังวิทยุ อ่านหนังสือ ส่วนคนที่ขยับไม่ได้ ประมาณว่า ป่วยติดเตียง หรือว่าเดี้ยงโดยเหตุผลอันใดก็ตาม ก็อยากจะขยับขาขึ้นมาเดินเหลือเกิน
มนุษย์หนอ...ในยามวิกฤต
เมื่อสถานการณ์ความไม่สงบในตะวันออกกลางปะทุขึ้นอีกระลอก ผลกระทบไม่ได้จำกัดอยู่เพียงพื้นที่สงคราม แต่ลุกลามมาถึงเศรษฐกิจโลก รวมถึงประเทศไทยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ โดยเฉพาะต้นทุนพลังงานและราคาน้ำมันที่ปรับตัวสูงขึ้น ส่งผลต่อราคาสินค้าอุปโภคบริโภคแทบทุกชนิด
กตัญญู..มองผ่านซีรีส์
ในยุคที่ทุกคนก้มหน้าจอโทรศัพท์ จีนได้ใช้มินิซีรีส์แนวตั้ง หรือ “ดรามาสั้นแนวตั้ง” ความยาวตอนละ 1-2 นาที เป็นอาวุธลับในการฟื้นฟูค่านิยมกตัญญู อย่างเป็นระบบ
น้ำมันแพง..ได้เวลาดับไฟ?!?
ลูกหลานเจนใหม่ X Y Z คงจะนึกภาพไม่ออกกระมังว่า สถานการณ์ระส่ำระสายวุ่นวายอันเกิดจากน้ำมันขาดแคลนนั้น มันเป็นอย่างไร แต่มนุษย์ลุงป้าน้าอา เจอะเจอกันมาแล้วหลายครั้งนะ
โลกมันก็เป็นแบบนี้!!
เปิดทีวี ฟังวิทยุ หรือคลิกเข้าไปในโลกโซเชียล รู้สึกแบบมนุษย์ป้า!! ไหมคะว่า โลกทุกวันนี้เต็มไปด้วยข่าวสารที่ดูเหมือนจะหนักหน่วงขึ้นทุกวัน วุ่นวายปั่นป่วนเกินกว่าจะรับไหว ใจรู้สึกเบื่อหน่าย เหนื่อยล้า และกังวลอย่างบอกไม่ถูก และบางคนคงถึงขั้นอยากจะตะโกนบอกว่า “โลกทุกวันนี้มันช่างไม่น่าอยู่เอาเสียเลย”
เรื่องเล่าที่งดงาม "ลุงแฟรงก์กับสมาร์ทโฟน"
“ผมชื่อแฟรงก์ อายุ 73 ปี ปีที่แล้วลูกสาวซื้อสมาร์ทโฟนให้เป็นของขวัญคริสต์มาส บอกให้เลิกใช้โทรศัพท์ฝาพับเสียที” ผมไม่ได้อยากได้มัน ใช้แค่โทร.ออกเหมือนเครื่องเก่า จนวันหนึ่งเผลอเปิดแอปชุมชนชื่อ Nextdoor และเกือบลบทิ้ง กระทั่งเห็นโพสต์หนึ่งถามว่า “มีใครรู้วิธีปะถุงเท้าไหมคะ? ถุงเท้าคุณปู่จากสงครามโลกครั้งที่สองกำลังเป็นรู แต่ฉันอยากเก็บมันไว้”

