10 ธันวาคมของทุกปี เรารับรู้กันว่าเป็น "วันรัฐธรรมนูญ" เพราะเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ.2475 คือวันที่ พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 7) ได้พระราชทานรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม 2475-รัฐธรรมนูญถาวรฉบับแรกของไทย ให้แก่ประชาชนชาวไทยโดยเป็นทางการ
วันรัฐธรรมนูญจึงถูกกำหนดเพื่อให้เป็นวันที่ระลึกถึง “กติกาสูงสุด” ของชาติ-กฎหมายแม่บทที่ควรคุ้มครองสิทธิ เสรีภาพ และหน้าที่ของประชาชน และกำหนดโครงสร้างการปกครองของประเทศอย่างเป็นระบบ
จากวันนั้นจนถึงวันนี้ อดสงสัยไม่ได้จริงๆ ว่า รัฐธรรมนูญบ้านเรานั้น…จะถูกแก้กันไปถึงไหน
วันนี้พรุ่งนี้ ในสภาก็จะอภิปราย ถกกันในเรื่องการแก้ไขรัฐธรรมนูญอีกแล้ว ทำให้รู้สึกสะท้อนใจกับภาพเดิมซ้ำๆ ว่า แก้กันบ่อยๆ นี่ ใช่เพื่อประชาชน หรือเพื่อการต่อรองอำนาจของตัวเองมากกว่า
มนุษย์ป้ารู้สึกมานานแล้วว่า รัฐธรรมนูญหาใช่กติกากลางของคนทั้งชาติ แต่มันถูกยึดเป็นทรัพย์สินของนักการเมืองบางกลุ่มที่เปิดปิด ปรับแต่ง ตามความสะดวกของตัวเอง ประชาชนมีสิทธิแค่เฝ้าดูอยู่หลังรั้ว รอฟังว่าเวอร์ชันใหม่จะกระทบสิทธิของเราอีกหรือไม่
คำถามว่า “จะแก้กันไปถึงไหน” จึงไม่ใช่แค่ความหงุดหงิด แต่มันคือความเหนื่อยล้าที่สะสมมานาน ทำไมกติกาที่ควรมั่นคงถึงไม่เคยหยุดสั่น ทำไมหลักประชาธิปไตยถึงต้องเปลี่ยนตามฤดูกาลทางการเมือง
ตราบใดที่การเมืองยังยึดประโยชน์ตัวเองเป็นศูนย์กลาง เราก็อาจต้องทนเห็นรัฐธรรมนูญถูกแก้ซ้ำแล้วซ้ำอีก ไม่ใช่เพื่อให้ประเทศดีขึ้น แต่เพื่อให้เก้าอี้บางตัวมั่นคงขึ้นเท่านั้น
ขยันแก้กันเสียจริงหนอ!!.
'ป้าเอง'
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
“Kevin Protocol”
ชื่อของเขาคือเควิน อายุสิบเจ็ดปี ทำงานอยู่ที่ช่องไดรฟ์ทรูของแมคโดนัลด์บนถนนรูท 9 งานค่าแรงขั้นต่ำ รับออร์เดอร์ ส่งถุงอาหาร เช็ดเคาน์เตอร์ในช่วงที่ลูกค้าบางตา
หมวก..มีความหมายมากกว่าที่คุณคิด
หมวกเป็นของใช้ธรรมดาที่หลายคนมีติดบ้าน บางใบถูกแขวนไว้เฉยๆ บางใบใส่เวลาแดดแรง หรือวันที่ไม่อยากจัดทรงผม บางใบก็เอาไว้ใส่อวดโฉมเช็กอินตามสถานที่ต่างๆ ให้ดูชิกๆ โดยเฉพาะในวันที่อายุมากขึ้น เส้นผมก็มักจะบางลงไปตามกาลเวลา
กูรู้!!ที่กลายเป็นกูรู?!?
โลกโซเชียลเหมือนเวทีเปิดกว้างสุดๆ ที่ใครมีสมาร์ทโฟนดีๆ กล้องสวยๆ แล้วพูดเก่งหน่อย ก็กลายเป็น "กูรู" ได้ในช่วงข้ามคืนก็มี
ห่วง..หวงประเทศไทย
ยิ่งใกล้วันหย่อนบัตรเลือกตั้ง ไม่เพียงสนามการเมืองเรื่องหาเสียงจะเข้มข้น ดุเดือด คึกคักมากยิ่งขึ้นเป็นเงาตามตัวเท่านั้น แม้แต่ในโลกสังคมโซเชียลก็มีการแชร์การโพสต์และการคอมเมนต์วิพากษ์วิจารณ์กันอุตลุด
สังคมเร่งรีบทำให้คนเห็นแก่ตัว!?!
นานๆ ที..ที่จะเดินเข้าห้างกลางใจเมืองย่านสยามสแควร์ ตื่นตาตื่นใจกับความแปลกใหม่ของสถานที่ ถือเป็นเรื่องปกติวิสัยของคนวัยเกษียณ แต่ที่รู้สึกมากกว่า คือ แปลกใจที่คนรุ่นใหม่ ทำไมไม่ใส่ใจที่จะแสดงความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ให้กับคนที่่อ่อนแอ หรือมีปัญหาด้านสุขภาพ ช่วยตัวเองได้ค่อนข้างลำบาก
มีแต่ "สุขภาพ" เท่านั้นที่เป็นของเรา
ข้อคิดจากมหาเศรษฐีของจีน "แจ็ก หม่า" ที่น่าคิดที่สุด นั่นคือ • หากชีวิตเรา ถือเงินทองเป็นจุดมุ่งหมาย ชีวิตนั้นมีแต่ความยากลำบาก