
10 ธันวาคมของทุกปี เรารับรู้กันว่าเป็น "วันรัฐธรรมนูญ" เพราะเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ.2475 คือวันที่ พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 7) ได้พระราชทานรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม 2475-รัฐธรรมนูญถาวรฉบับแรกของไทย ให้แก่ประชาชนชาวไทยโดยเป็นทางการ
วันรัฐธรรมนูญจึงถูกกำหนดเพื่อให้เป็นวันที่ระลึกถึง “กติกาสูงสุด” ของชาติ-กฎหมายแม่บทที่ควรคุ้มครองสิทธิ เสรีภาพ และหน้าที่ของประชาชน และกำหนดโครงสร้างการปกครองของประเทศอย่างเป็นระบบ
จากวันนั้นจนถึงวันนี้ อดสงสัยไม่ได้จริงๆ ว่า รัฐธรรมนูญบ้านเรานั้น…จะถูกแก้กันไปถึงไหน
วันนี้พรุ่งนี้ ในสภาก็จะอภิปราย ถกกันในเรื่องการแก้ไขรัฐธรรมนูญอีกแล้ว ทำให้รู้สึกสะท้อนใจกับภาพเดิมซ้ำๆ ว่า แก้กันบ่อยๆ นี่ ใช่เพื่อประชาชน หรือเพื่อการต่อรองอำนาจของตัวเองมากกว่า
มนุษย์ป้ารู้สึกมานานแล้วว่า รัฐธรรมนูญหาใช่กติกากลางของคนทั้งชาติ แต่มันถูกยึดเป็นทรัพย์สินของนักการเมืองบางกลุ่มที่เปิดปิด ปรับแต่ง ตามความสะดวกของตัวเอง ประชาชนมีสิทธิแค่เฝ้าดูอยู่หลังรั้ว รอฟังว่าเวอร์ชันใหม่จะกระทบสิทธิของเราอีกหรือไม่
คำถามว่า “จะแก้กันไปถึงไหน” จึงไม่ใช่แค่ความหงุดหงิด แต่มันคือความเหนื่อยล้าที่สะสมมานาน ทำไมกติกาที่ควรมั่นคงถึงไม่เคยหยุดสั่น ทำไมหลักประชาธิปไตยถึงต้องเปลี่ยนตามฤดูกาลทางการเมือง
ตราบใดที่การเมืองยังยึดประโยชน์ตัวเองเป็นศูนย์กลาง เราก็อาจต้องทนเห็นรัฐธรรมนูญถูกแก้ซ้ำแล้วซ้ำอีก ไม่ใช่เพื่อให้ประเทศดีขึ้น แต่เพื่อให้เก้าอี้บางตัวมั่นคงขึ้นเท่านั้น
ขยันแก้กันเสียจริงหนอ!!.
'ป้าเอง'
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง
ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด
ข้อความสุดท้ายจากแม่
เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ
คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี
ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว
หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?
ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?
เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า
เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
กินเจ..ไม่มีทุกข์
เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”

