ค่าฝุ่น PM 2.5 ช่วงนี้อาละวาดจนไม่รู้จะบ่นกับใครแล้ว นี่มนุษย์ป้าเขียนงานไปก็จามไป จมูกฟุดฟิดหงุดหงิดแดงเป็นโบโซ่เลยทีเดียว
ตื่นเช้ามาแทนที่จะได้สูดอากาศสดชื่น กลายเป็นสูดฝุ่นแทน เปิดหน้าต่างไม่ได้ เปิดประตูก็ไม่กล้า ออกไปไหนต้องพกหน้ากากตลอด ความรู้สึกเหมือนทั้งเมืองถูกปกคลุมด้วยหมอกพิษตลอดเวลา
แอปเช็กฝุ่นก็ขึ้นสีแดงทุกวัน จนเริ่มสงสัยว่าวันที่ฟ้าสีฟ้าจะกลับมาเมื่อไหร่ จะเดินไปซื้อกาแฟใกล้บ้านยังต้องคิดหลายรอบ กลัวเจ็บคอ กลัวแสบจมูก กลัวหายใจแล้วรู้สึกแน่นหน้าอก แม้แต่อยู่ในบ้านก็ยังไม่รอด อากาศเหมือนอัดแน่นด้วยความอึดอัด
ทุกวันนี้การจะออกกำลังกายกลางแจ้งแทบเป็นไปไม่ได้ คนที่แพ้ง่ายก็เริ่มไอ น้ำมูกไหลกันทั้งวัน เด็ก ผู้สูงอายุ คนทำงานกลางแจ้ง เหนื่อยกันหมด คิดแล้วก็ได้แต่ถามว่า “เมื่อไหร่มลพิษจะลดลงจริงๆ สักที”
ปัญหานี้วนซ้ำทุกปี แต่การแก้ไขก็ยังไม่เห็นผลชัดเจน ประชาชนต้องปรับตัวกันเองจนเหนื่อย แต่สุดท้ายก็หลีกหนีไม่ได้ เพราะเราต้องหายใจอยู่ดี
ฝุ่นเม็ดเล็กจิ๋ว แต่ผลกระทบมันใหญ่โตมาก ทั้งสุขภาพ ทั้งคุณภาพชีวิต ทั้งความรู้สึกของคนทั้งเมือง อยากตื่นมาในวันที่ฟ้ากลับมาใสแบบไม่ต้องลุ้น อยากเดินออกจากบ้านโดยไม่ต้องถามตัวเองว่า “วันนี้อันตรายแค่ไหน”
ตอนนี้เลยได้แต่บ่น… แล้วก็ภาวนา ให้ลมแรงสักวัน ให้ฝนตกสักหน่อย หรือให้มาตรการจริงจังกว่านี้เกิดขึ้นสักที เพราะเราไม่ควรต้องทนหายใจฝุ่นแบบนี้ทุกปีเลยจริงๆ.
"ป้าเอง"
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
“Kevin Protocol”
ชื่อของเขาคือเควิน อายุสิบเจ็ดปี ทำงานอยู่ที่ช่องไดรฟ์ทรูของแมคโดนัลด์บนถนนรูท 9 งานค่าแรงขั้นต่ำ รับออร์เดอร์ ส่งถุงอาหาร เช็ดเคาน์เตอร์ในช่วงที่ลูกค้าบางตา
หมวก..มีความหมายมากกว่าที่คุณคิด
หมวกเป็นของใช้ธรรมดาที่หลายคนมีติดบ้าน บางใบถูกแขวนไว้เฉยๆ บางใบใส่เวลาแดดแรง หรือวันที่ไม่อยากจัดทรงผม บางใบก็เอาไว้ใส่อวดโฉมเช็กอินตามสถานที่ต่างๆ ให้ดูชิกๆ โดยเฉพาะในวันที่อายุมากขึ้น เส้นผมก็มักจะบางลงไปตามกาลเวลา
กูรู้!!ที่กลายเป็นกูรู?!?
โลกโซเชียลเหมือนเวทีเปิดกว้างสุดๆ ที่ใครมีสมาร์ทโฟนดีๆ กล้องสวยๆ แล้วพูดเก่งหน่อย ก็กลายเป็น "กูรู" ได้ในช่วงข้ามคืนก็มี
ห่วง..หวงประเทศไทย
ยิ่งใกล้วันหย่อนบัตรเลือกตั้ง ไม่เพียงสนามการเมืองเรื่องหาเสียงจะเข้มข้น ดุเดือด คึกคักมากยิ่งขึ้นเป็นเงาตามตัวเท่านั้น แม้แต่ในโลกสังคมโซเชียลก็มีการแชร์การโพสต์และการคอมเมนต์วิพากษ์วิจารณ์กันอุตลุด
สังคมเร่งรีบทำให้คนเห็นแก่ตัว!?!
นานๆ ที..ที่จะเดินเข้าห้างกลางใจเมืองย่านสยามสแควร์ ตื่นตาตื่นใจกับความแปลกใหม่ของสถานที่ ถือเป็นเรื่องปกติวิสัยของคนวัยเกษียณ แต่ที่รู้สึกมากกว่า คือ แปลกใจที่คนรุ่นใหม่ ทำไมไม่ใส่ใจที่จะแสดงความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ให้กับคนที่่อ่อนแอ หรือมีปัญหาด้านสุขภาพ ช่วยตัวเองได้ค่อนข้างลำบาก
มีแต่ "สุขภาพ" เท่านั้นที่เป็นของเรา
ข้อคิดจากมหาเศรษฐีของจีน "แจ็ก หม่า" ที่น่าคิดที่สุด นั่นคือ • หากชีวิตเรา ถือเงินทองเป็นจุดมุ่งหมาย ชีวิตนั้นมีแต่ความยากลำบาก