ขอบ่น..ด้วยคน

ค่าฝุ่น PM 2.5 ช่วงนี้อาละวาดจนไม่รู้จะบ่นกับใครแล้ว นี่มนุษย์ป้าเขียนงานไปก็จามไป จมูกฟุดฟิดหงุดหงิดแดงเป็นโบโซ่เลยทีเดียว

ตื่นเช้ามาแทนที่จะได้สูดอากาศสดชื่น กลายเป็นสูดฝุ่นแทน เปิดหน้าต่างไม่ได้ เปิดประตูก็ไม่กล้า ออกไปไหนต้องพกหน้ากากตลอด ความรู้สึกเหมือนทั้งเมืองถูกปกคลุมด้วยหมอกพิษตลอดเวลา

แอปเช็กฝุ่นก็ขึ้นสีแดงทุกวัน จนเริ่มสงสัยว่าวันที่ฟ้าสีฟ้าจะกลับมาเมื่อไหร่ จะเดินไปซื้อกาแฟใกล้บ้านยังต้องคิดหลายรอบ กลัวเจ็บคอ กลัวแสบจมูก กลัวหายใจแล้วรู้สึกแน่นหน้าอก แม้แต่อยู่ในบ้านก็ยังไม่รอด อากาศเหมือนอัดแน่นด้วยความอึดอัด

ทุกวันนี้การจะออกกำลังกายกลางแจ้งแทบเป็นไปไม่ได้ คนที่แพ้ง่ายก็เริ่มไอ น้ำมูกไหลกันทั้งวัน เด็ก ผู้สูงอายุ คนทำงานกลางแจ้ง เหนื่อยกันหมด คิดแล้วก็ได้แต่ถามว่า “เมื่อไหร่มลพิษจะลดลงจริงๆ สักที”

ปัญหานี้วนซ้ำทุกปี แต่การแก้ไขก็ยังไม่เห็นผลชัดเจน ประชาชนต้องปรับตัวกันเองจนเหนื่อย แต่สุดท้ายก็หลีกหนีไม่ได้ เพราะเราต้องหายใจอยู่ดี

ฝุ่นเม็ดเล็กจิ๋ว แต่ผลกระทบมันใหญ่โตมาก ทั้งสุขภาพ ทั้งคุณภาพชีวิต ทั้งความรู้สึกของคนทั้งเมือง  อยากตื่นมาในวันที่ฟ้ากลับมาใสแบบไม่ต้องลุ้น อยากเดินออกจากบ้านโดยไม่ต้องถามตัวเองว่า “วันนี้อันตรายแค่ไหน”

ตอนนี้เลยได้แต่บ่น… แล้วก็ภาวนา ให้ลมแรงสักวัน ให้ฝนตกสักหน่อย หรือให้มาตรการจริงจังกว่านี้เกิดขึ้นสักที เพราะเราไม่ควรต้องทนหายใจฝุ่นแบบนี้ทุกปีเลยจริงๆ.    

"ป้าเอง"

เพิ่มเพื่อน

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง

ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด

ข้อความสุดท้ายจากแม่

เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ

คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี

ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว

หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?

ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?

เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า

เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน

กินเจ..ไม่มีทุกข์

เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”