เรื่องจริงไม่อิงนิยาย

ศูนย์อพยพที่แน่นขนัดไปด้วยผู้คนมากกว่าหนึ่งแสนชีวิต อันเกิดจากความขัดแย้งทางการทหารระหว่างไทย–กัมพูชา ..แน่นอนว่า ทำให้คนไทยทุกคนสะท้อนใจ แม้จะมีข่าวว่า ทุกฝ่ายร่วมมือร่วมใจกันให้การดูแลกับคนที่ต้องทิ้งบ้านมาอย่างใกล้ชิดก็ตาม

ในศูนย์อพยพ หลายคนดูเหมือน “ปกติ” แต่ใครเลยจะรู้ว่า ภายในใจหรือความรู้สึกของแต่ละคนนั้น ยังปกติดีอยู่หรือ?!?

มันคือวิกฤตสุขภาพจิตที่เกิดขึ้นจริง ไม่ได้เป็นข่าวใหญ่ ไม่ได้เห็นเลือด แต่ค่อยๆ กัดกินคนจากข้างใน ...มันคือภัยเงียบจากปากของแพทย์หญิงธีรธร ทองก้อนใหญ่ ที่เล่าอย่างตรงไปตรงมาว่า สงครามไม่ได้ทำร้ายแค่ร่างกาย แต่มันทิ้งบาดแผลลึกในใจผู้คน หากไม่ดูแลตั้งแต่ต้น อาการเครียดเฉียบพลัน ความวิตกกังวล และบาดแผลทางใจ อาจพัฒนาไปสู่ PTSD ภาวะซึมเศร้า หรือการทำร้ายตนเองในอนาคต

คุณหมอจึงเลือกที่จะเข้าไปดูแลจิตใจของผู้อพยพในเวลานี้ ด้วยระบบที่เรียกว่า NeuroSight ที่ถูกออกแบบมาอย่างเรียบง่าย ใช้งานได้รวดเร็ว พาผู้ใช้ออกจากความวุ่นวายตรงหน้า เข้าไปอยู่ในสภาพแวดล้อมเสมือนที่ปลอดภัย ทะเลเงียบๆ ป่าเขียวๆ เสียงลมหายใจที่ค่อยๆ สงบลง ไม่ได้รักษาทุกอย่าง แต่ช่วยให้ใจที่สั่นไหวได้ตั้งหลักอีกครั้ง

ในวันที่ความไม่แน่นอนปกคลุมชีวิต ในวันที่ยังไม่รู้ว่าจะได้กลับบ้านเมื่อไร การได้หยุดพักใจเพียงไม่กี่นาที อาจหมายถึงการรอดพ้นจากการพังทลายภายใน

เทคโนโลยีหนึ่งชิ้น กำลังทำหน้าที่เล็กๆ แต่จำเป็น เพื่อบอกใครบางคนว่า “คุณไม่ได้เผชิญสิ่งนี้เพียงลำพัง”.

เพิ่มเพื่อน

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

“Kevin Protocol”

ชื่อของเขาคือเควิน อายุสิบเจ็ดปี ทำงานอยู่ที่ช่องไดรฟ์ทรูของแมคโดนัลด์บนถนนรูท 9 งานค่าแรงขั้นต่ำ รับออร์เดอร์ ส่งถุงอาหาร เช็ดเคาน์เตอร์ในช่วงที่ลูกค้าบางตา

หมวก..มีความหมายมากกว่าที่คุณคิด

หมวกเป็นของใช้ธรรมดาที่หลายคนมีติดบ้าน บางใบถูกแขวนไว้เฉยๆ บางใบใส่เวลาแดดแรง หรือวันที่ไม่อยากจัดทรงผม บางใบก็เอาไว้ใส่อวดโฉมเช็กอินตามสถานที่ต่างๆ ให้ดูชิกๆ โดยเฉพาะในวันที่อายุมากขึ้น เส้นผมก็มักจะบางลงไปตามกาลเวลา

กูรู้!!ที่กลายเป็นกูรู?!?

โลกโซเชียลเหมือนเวทีเปิดกว้างสุดๆ ที่ใครมีสมาร์ทโฟนดีๆ กล้องสวยๆ แล้วพูดเก่งหน่อย ก็กลายเป็น "กูรู" ได้ในช่วงข้ามคืนก็มี

ห่วง..หวงประเทศไทย

ยิ่งใกล้วันหย่อนบัตรเลือกตั้ง ไม่เพียงสนามการเมืองเรื่องหาเสียงจะเข้มข้น ดุเดือด คึกคักมากยิ่งขึ้นเป็นเงาตามตัวเท่านั้น แม้แต่ในโลกสังคมโซเชียลก็มีการแชร์การโพสต์และการคอมเมนต์วิพากษ์วิจารณ์กันอุตลุด

สังคมเร่งรีบทำให้คนเห็นแก่ตัว!?!

นานๆ ที..ที่จะเดินเข้าห้างกลางใจเมืองย่านสยามสแควร์ ตื่นตาตื่นใจกับความแปลกใหม่ของสถานที่ ถือเป็นเรื่องปกติวิสัยของคนวัยเกษียณ แต่ที่รู้สึกมากกว่า คือ แปลกใจที่คนรุ่นใหม่ ทำไมไม่ใส่ใจที่จะแสดงความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ให้กับคนที่่อ่อนแอ หรือมีปัญหาด้านสุขภาพ ช่วยตัวเองได้ค่อนข้างลำบาก