
ศูนย์อพยพที่แน่นขนัดไปด้วยผู้คนมากกว่าหนึ่งแสนชีวิต อันเกิดจากความขัดแย้งทางการทหารระหว่างไทย–กัมพูชา ..แน่นอนว่า ทำให้คนไทยทุกคนสะท้อนใจ แม้จะมีข่าวว่า ทุกฝ่ายร่วมมือร่วมใจกันให้การดูแลกับคนที่ต้องทิ้งบ้านมาอย่างใกล้ชิดก็ตาม
ในศูนย์อพยพ หลายคนดูเหมือน “ปกติ” แต่ใครเลยจะรู้ว่า ภายในใจหรือความรู้สึกของแต่ละคนนั้น ยังปกติดีอยู่หรือ?!?
มันคือวิกฤตสุขภาพจิตที่เกิดขึ้นจริง ไม่ได้เป็นข่าวใหญ่ ไม่ได้เห็นเลือด แต่ค่อยๆ กัดกินคนจากข้างใน ...มันคือภัยเงียบจากปากของแพทย์หญิงธีรธร ทองก้อนใหญ่ ที่เล่าอย่างตรงไปตรงมาว่า สงครามไม่ได้ทำร้ายแค่ร่างกาย แต่มันทิ้งบาดแผลลึกในใจผู้คน หากไม่ดูแลตั้งแต่ต้น อาการเครียดเฉียบพลัน ความวิตกกังวล และบาดแผลทางใจ อาจพัฒนาไปสู่ PTSD ภาวะซึมเศร้า หรือการทำร้ายตนเองในอนาคต
คุณหมอจึงเลือกที่จะเข้าไปดูแลจิตใจของผู้อพยพในเวลานี้ ด้วยระบบที่เรียกว่า NeuroSight ที่ถูกออกแบบมาอย่างเรียบง่าย ใช้งานได้รวดเร็ว พาผู้ใช้ออกจากความวุ่นวายตรงหน้า เข้าไปอยู่ในสภาพแวดล้อมเสมือนที่ปลอดภัย ทะเลเงียบๆ ป่าเขียวๆ เสียงลมหายใจที่ค่อยๆ สงบลง ไม่ได้รักษาทุกอย่าง แต่ช่วยให้ใจที่สั่นไหวได้ตั้งหลักอีกครั้ง
ในวันที่ความไม่แน่นอนปกคลุมชีวิต ในวันที่ยังไม่รู้ว่าจะได้กลับบ้านเมื่อไร การได้หยุดพักใจเพียงไม่กี่นาที อาจหมายถึงการรอดพ้นจากการพังทลายภายใน
เทคโนโลยีหนึ่งชิ้น กำลังทำหน้าที่เล็กๆ แต่จำเป็น เพื่อบอกใครบางคนว่า “คุณไม่ได้เผชิญสิ่งนี้เพียงลำพัง”.
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง
ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด
ข้อความสุดท้ายจากแม่
เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ
คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี
ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว
หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?
ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?
เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า
เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
กินเจ..ไม่มีทุกข์
เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”

