ฉลอง..อย่างมีสติ

​"พระพุทธเจ้าไม่มีคริสต์มาส แต่คริสต์มาสมีธรรมะ" ​หลวงพ่อชาได้ให้แง่คิดแก่ลูกศิษย์ที่กำลังสับสนว่า : ​ธรรมะอยู่เหนือสมมติศาสนา :

ท่านสอนว่า ความดีงาม ความสงบ และความเมตตา ไม่ได้มีสัญชาติหรือศาสนา "ถ้าเราทำดี มันก็คือดี ถ้าเรามีสติ มันก็คือพุทธ" ท่านจึงไม่ได้ห้ามหากลูกศิษย์จะฉลอง แต่ให้ฉลองด้วย "ปัญญา" ไม่ใช่ด้วย "ตัณหา"

​การมองเห็นจุดร่วม (The Universal Truth) : ท่านมักเปรียบเปรยว่า น้ำในแก้ว ไม่ว่าคนชาติไหนจะเรียกมันว่าอะไร น้ำก็ยังเป็นน้ำ และให้ความเย็นเหมือนกัน ธรรมะในคริสต์มาส (การให้ ความรัก การแบ่งปัน) กับธรรมะในพุทธศาสนา ก็คือเนื้อเดียวกัน คือการละอัตตาและเมตตาเพื่อนมนุษย์

​ความเมตตาคือการไม่แยกเขาแยกเรา : มีครั้งหนึ่งที่ลูกศิษย์จัดเตรียมงานคริสต์มาสในวัดป่า ท่านก็ไม่ได้คัดค้าน แต่กลับร่วมอนุโมทนา โดยท่านให้เหตุผลว่า "เราฉลองความดี ไม่ได้ฉลองตัวบุคคลหรือชื่อวัน" การที่คนเราตั้งใจจะทำความดีร่วมกันในวันหนึ่งๆ ถือเป็นเรื่องประเสริฐ ​ใจความสำคัญที่ท่านมักเน้นย้ำ ​"ถ้าการฉลองนั้นทำให้ใจเราสูงขึ้น มีความเมตตามากขึ้น และเห็นแก่ตัวน้อยลง นั่นแหละคือพุทธศาสนาที่แท้จริง"

​หลวงพ่อชาจะย้ำเสมอเรื่อง "การไม่ยึดติดในสมมติ" (Convention) ท่านสอนให้ลูกศิษย์เข้าหาแก่นแท้ ถ้าคริสต์มาสคือการระลึกถึงผู้ที่สละตนเองเพื่อผู้อื่น (พระเยซู) การที่เรามาร่วมระลึกถึงคุณความดีนั้น ก็สอดคล้องกับหลัก "เทวตานุสสติ" หรือการระลึกถึงคุณธรรมที่ทำให้คนเป็นเทวดาในทางพุทธนั่นเอง.