ว่าด้วยความลุ่มลึกของกฎแห่งธรรมชาติ

เช่นในทุกวันนี้ บางครั้ง-บางครา เลยต้องหาคำตอบ คำอธิบาย เอาจาก กระดูกสัตว์-เครื่องในสัตว์ เช่นเอากระดูกมาทำให้แตก แล้วนำเส้นสาย ลายเส้นภายใน มาใช้เป็นคำตอบ คำอธิบาย หรือนำรายละเอียดในตับ ไต ไส้ พุง ของแพะ ของแกะ มาแปลความถอดความจนกลายเป็น คนละเรื่องเดียวกัน ไปจนได้...

    ไม่งั้น...ก็อาจต้องหันไปพึ่งพาสิ่งลึกลับ ที่ออกจะอยู่เหนือไปจากสิ่งที่ปุถุชนคนธรรมดาสามารถรับรู้ได้ สัมผัสได้ เช่นบรรดาภูต ผี ปีศาจ ดวงวิญญาณ หรือเทพเจ้าในแต่ละประเภท ฯลฯ แต่ครั้นเมื่อสิ่งต่างๆ มันได้ถูกทำให้กระจ่างแจ้ง ชัดเจนยิ่งขึ้น จะด้วยการสั่งสมประสบการณ์ หรือด้วยความรับรู้ใดๆ ก็แล้วแต่ การอุบัติขึ้นมาของ สิ่งนี้-สิ่งนี้ มันเลยเป็นสิ่งที่พอเข้าใจได้ ว่าเป็นสิ่งที่ไม่ได้ปราศจากที่มา-ที่ไป เพียงแต่ว่าบรรดาเราๆ-ทั่นๆ ทั้งหลาย อาจยังค้นหามันไม่เจอ หรืออาจยังมองไม่เห็นว่ามันมีความเกี่ยวข้อง โยงใย มีความเกี่ยวพันในแบบไหน? อย่างไร? ถึงขั้นที่ทำให้ สิ่งนี้-ต้องเป็นไป ตามกฎเหล็กแห่งธรรมชาติ หรือกฎอิทัปปัจจยตา-ปฏิจจสมุปบาท กันจนได้...

    เพราะอย่างที่บรรดาพวกนักวิทยาศาสตร์ นักนิเวศวิทยาทั้งหลาย เขาเคยเอ่ยคำพูดแบบเท่ๆ เก๋ๆ เอาไว้นั่นแหละ ประมาณว่าแค่ ผีเสื้อขยับปีก ก็อาจ กระเทือนไปถึงดวงดาว เอาเลยถึงขั้นนั้น!!! ดังนั้น...โอกาสที่จะสืบสาว ราวเรื่อง ไปถึงผีเสื้อแต่ละตัว ว่ามันขยับปีกกันในตอนไหน? เมื่อไหร่? และอย่างไร? เลยเป็นเรื่องที่ออกจะน่าปวดหัว เวียนเฮด เอามากๆ แต่ด้วยเหตุเพราะความเกี่ยวโยง เกี่ยวพันของสรรพสิ่งต่างๆ ที่มิอาจแยกขาดออกจากกันได้เลย มีแต่จะทำปฏิกิริยาต่อกันและกันไม่ว่าในทางหนึ่ง-ทางใด ไม่ว่า บวก หรือ ลบ ย่อมเป็นไปได้ทั้งสิ้น อันถือเป็นส่วนหนึ่ง-ส่วนสำคัญ หรือเป็น แก่นสาระ ของ กฎแห่งธรรมชาติ เอาเลยก็ว่าได้...

    การหาทางควบคุม บังคับ ไม่ให้ผีเสื้อตัวหนึ่ง ตัวใด มันขยับปีกกันในตอนไหน? จังหวะไหน? จึงออกจะเป็นเรื่องยากลำบากเอามากๆ หรือแทบเป็นไปไม่ได้เอาเลย มีแต่ต้องหันมารับมือกับ ผลกระทบ ไม่ว่าในทางหนึ่ง-ทางใด ไม่ว่าจะเกิดจากการขยับปีก กระพือปีก ในลักษณะใดๆ ก็แล้วแต่ มันถึงจะพอก่อให้เกิดความมั่นคง ปลอดภัย หรือความยั่งยืนขึ้นมาได้จริงๆ ยิ่งถ้าหากสามารถยกระดับตัวเองไปไกลถึงขั้น เหนือบวก-เหนือลบ เหนือไปจาก ธรรมชาติแห่งการปรุงแต่ง ทั้งหลาย ยิ่งมีแต่จะยืนยง คงทน ไม่ต่างไปจาก ฟ้า และ ดิน อย่างที่ท่านปรมาจารย์ เหลาจื๊อ ท่านว่าไว้นั่นแหละว่า เหตุที่ฟ้าและดินต่างอยู่ยง คงทน ก็ด้วยเหตุที่ฟ้าและดิน ไม่ได้อยู่เพื่อ ตัวเอง แต่อยู่เพื่อ ผู้อื่น นั่นแหละเป็นหลัก...

    ไม่งั้น...โอกาสที่จะ บวก จะ ลบ ไปตามกระแสความเป็นไป ที่ขึ้นๆ-ลงๆ หรือที่ยากจะหา ที่มา-ที่ไป ได้ถนัดชัดเจน มันเลยกลายเป็น ข้อเท็จจริง...อันมิอาจปฏิเสธ อันเนื่องมาจากทุกสรรพสิ่งภายในโลกใบนี้ มันต่างมี ปฏิสัมพันธ์ ต่อกันและกันไปด้วยกันทั้งสิ้น ชนิดเพียงแค่ ผีเสื้อ ตัวเล็กๆ ตัวหนึ่ง ดันขยับปีกขึ้นมา ก็อาจ กระเทือนไปถึงดวงดาว จนได้ ความเกี่ยวข้อง โยงใย พัวพัน กันในลักษณะดังกล่าว โดยจะเรียกว่า ศาสนา หรือ วิทยาศาสตร์ ก็ย่อมได้ เพราะต่างพยายามเปิดเผยให้เห็นถึงกฎเกณฑ์ความเป็นไปของธรรมชาติ หรือกฎเหล็กแห่งธรรมชาติ อย่างถนัดชัดเจนยิ่งเข้าไปทุกที โดยเฉพาะศาสนาพุทธของหมู่เฮาทั้งหลาย ที่ได้อรรถาธิบายสิ่งเหล่านี้ไว้ใน กฎอิทัปปัจยตา-ปฏิจจสมุปบาท นั่นแล...

    ด้วยเหตุนี้...แม้ว่า สิ่งนี้-สิ่งนี้ ที่อุบัติขึ้นมาในชนิดแทบไม่ต่างอะไรไปจาก โชคชะตา หรือ พรหมลิขิต อาจทำให้เราๆ-ทั่นๆ ทั้งหลาย เกิดความรู้สึกเหน็ดเหนื่อย เมื่อยล้า โศกเศร้า เคล้าน้ำตา ระทดท้อ ห่วงหา-อนาทร ฯลฯ กันไปเป็นรายๆ แต่ก็อย่าถึงกับต้องไปสับสน มึนซ์ซ์ซ์-งงง์ง์ง์ ให้มากมายเกินไปกว่านี้ สู้หันมายืนหยัด มั่นคงกับการรับมือกับ ผลกระทบ ใดๆ ก็ตามที่แม้ยากจะหาคำตอบ คำอธิบาย แต่สามารถก่อให้เกิดความยืนยง คงทน เกิดการดำรง คงอยู่ ไม่ต่างไปจาก ฟ้าและดิน ด้วยการยึดมั่นอยู่ในศีล-ในธรรม ด้วยก้าวเดินไปตาม ครรลอง-คลองธรรม อย่างมิคิดผันแปรไปเป็นอื่นโดยเด็ดขาด...