เมื่อ'ธรรมชาติ'สำแดงเดช!!!

ภูมิอากาศและภัยพิบัติแห่งมหาวิทยาลัยรังสิต ถึงกับใช้คำเรียกว่า สภาพอากาศแบบเหวี่ยงสุดขั้ว หรือ Weather Whiplash ไปแล้วถึงขั้นนั้น เพราะไม่เพียงแต่จะนำมาซึ่งฉากเหตุการณ์อันน่าตื่นตะลึงพรึงเพริด ไม่ว่าน้ำท่วมสเปน ไฟป่าเผาผลาญนครลอสแองเจลิส แคลิฟอร์เนีย เสียหายกันเป็นแสนๆล้าน หรือ 250,000-275,000 ล้านดอลลาร์ ถ้าว่ากันตามการคาดการณ์ของสำนักพยากรณ์อากาศ AccuWeather ไปจนถึงหิมะตกในทะเลทรายซาอุดีอาระเบีย ลามไปถึงแอฟริกาใต้ ฯลฯ...

อะไรต่อมิอะไรเหล่านี้นี่เอง...ที่อาจถือเป็นประจักษ์พยานและข้อพิสูจน์ได้อย่างชัดเจน ว่าภายใต้โลกใบนี้ อำนาจที่ยิ่งใหญ่เกรียงไกร เหนือไปกว่าพวก โลกขั้วอำนาจเดียว หรือพวก โลกหลายขั้วอำนาจ ที่กำลังพยายามช่วงชิงความเป็นจ้าวโลก แบบชนิดใกล้จะ ปะ-ฉะ-ดะ กันเต็มที แต่สุดท้ายแล้ว...ต่างก็ไม่มีใครใหญ่ไปกว่า อำนาจแห่งธรรมชาติ นั่นแล ยิ่งใครที่มีโอกาสได้อ่านหนังสือพ็อกเกตบุ๊กเรื่อง The Winds of Change ที่นักเขียนด้านธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม อย่างนาย Eugene Lindel ได้เคยเขียนเอาไว้นานแล้ว และสำนักพิมพ์ มติชน โดยคุณ คุณากร วาณิชย์วิรุฬห์ เขานำมาแปลและตีพิมพ์ เผยแพร่เมื่อช่วงเกือบ 20 ปีที่แล้ว หรือปี พ.ศ.2550 ก็น่าจะพอเกิดการยอมรับอย่างมิอาจปฏิเสธได้เลย...

คือแม้ว่าหนังสือเล่มนี้...ผู้เขียนอย่างนาย Lindel จะพยายาม โชว์พาว หรืออวดโชว์ความรู้ของตัวเองในเรื่องโน้น เรื่องนี้ จนออกอ่าว-ออกทะเล ส่งผลให้ผู้อ่านปวดเศียร เวียนเกล้า อยู่พอสมควร แต่โดยรวมๆ แล้ว...ก็พอสรุปรวบยอดออกมาเป็นแนวคิดที่ออกจะน่าคิด น่าสะกิดใจมิใช่น้อย คือพยายามบ่งชี้เอาไว้ประมาณว่า เหตุปัจจัย สำคัญที่ทำให้บรรดาอารยธรรมต่างๆ ในอดีต ต้อง ล่มสลาย ลงไปทีละราย-สองราย หรือหลายๆ ราย ล้วนแล้วแต่มี อำนาจแห่งธรรมชาติ นี่แหละ ที่เข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องอยู่ด้วยเสมอๆ ไม่มาก-ก็น้อย ใครที่สนใจรายละเอียดคงต้องกลับไปหาอ่าน หรือลองไปปวดหัวเอาเองก็แล้วกัน...

แต่เอาเป็นว่า...ด้วยเหตุนี้นี่เองที่ทำให้บรรดาผู้คิดว่า ตัวกูเอง ใหญ่คับโลก หรือคับบ้าน-คับเมือง ไม่ว่าบ้านไหน-เมืองไหนก็แล้วแต่ เอาเข้าจริงๆ แล้ว ล้วนแล้วแต่... กระจอกงอกง่อย ไปด้วยกันทั้งสิ้น!!! เมื่อเทียบกับ ธรรมชาติ ผู้ที่มิเคยเอ่ยปากเอาเลยแม้แต่น้อยว่า มึงรู้รึเปล่า...ว่ากูเป็นใคร??? อะไรประมาณนั้น แต่บทจะสำแดงเดชให้เห็นเป็นที่ประจักษ์ ไม่ว่าใคร? ที่ยังคงต้องอยู่ใต้ฟ้า-ใต้หล้า-ใต้พื้นพสุธาทั้งหลาย มีแต่ต้องยอมก้มหัวศิโรราบ หรือถึงขั้นต้องหันไปกราบไหว้-กราบกราน ไปด้วยกันทั้งนั้น นับตั้งแต่สิ่งที่เรียกว่า มนุษย์ รายแรกอุบัติขึ้นมาบนโลกใบนี้ จวบจนตราบเท่าทุกวันนี้ ก็ตามที...

เพราะไม่ว่า มนุษย์ ทุกวันนี้...จะมีอำนาจ วาสนา บารมี จะก้าวหน้า-ก้าวไกลไปถึงขั้นไหนต่อขั้นไหน แต่ด้วยความยิ่งใหญ่ เกรียงไกร ความมีฤทธิ์-มีเดช ของสิ่งที่เรียกว่า ธรรมชาติ นี่เอง เมื่อไหร่ที่ท่านสำแดงฤทธิ์เดชให้เห็น ไม่ว่าใครก็ใครมีแต่ต้องยอมรับสภาพความ พ่ายแพ้ ไปด้วยกันทั้งสิ้น จนทำให้หนทางที่อยู่ร่วมกับท่านได้โดยสันติ ก็มีแต่ต้องยอมคล้อยตาม ยอมปรับเปลี่ยนตัวเอง ปรับจิต-ปรับใจ ให้เป็นไปตาม ครรลองแห่งธรรมชาติ หรือจะเรียกว่า ครรลอง-คลองธรรม ก็คงพอได้ ไม่งั้น...โอกาสที่จะต้องเจ็บปวด รวดร้าว ตายโหง-ตายห่า หรือถึงขั้นต้อง ล่มสลาย ไปเป็นอารยธรรมๆ ก็ล้วนแล้วแต่มีข้อพิสูจน์ให้เห็นเป็นที่ประจักษ์มาโดยตลอด...

ด้วยเหตุนี้...ผู้ที่พร้อมยอมรับต่อการเดินไปตาม ครรลอง-คลองธรรม หรือการปรับสภาพตัวเองให้สอดคล้อง เหมาะสม ไปกับธรรมชาติ จึงไม่ต่างอะไรไปจากผู้ที่ ใฝ่ธรรม หรือผู้ที่ ยึดมั่นในธรรม นั่นเอง เพราะโดยความเชื่อมั่นถึง คุณประโยชน์ แห่งธรรมชาตินี่แหละ ที่ก่อให้เกิดบรรทัดฐานของสิ่งที่เรียกว่า คุณธรรม อันเป็นที่เชิดชู บูชา ไม่ว่าในหมู่มนุษย์หรือปวงเทวดาทั้งหลาย ส่วนใครที่ประพฤติ ปฏิบัติ ไปในทิศทางตรงกันข้าม ไม่ว่าจะใหญ่คับโลก คับฟ้า คับบ้าน-คับเมือง ก็ตามที สุดท้ายแล้ว...โอกาสที่จะอยู่ร่วมกับ ธรรมชาติ โดยสันติย่อมเป็นไปไม่ได้เอาเลย เผลอๆ...หนีไม่พ้นต้องเจอกับจุดจบในแบบ ธรรมะ...ย่อมต้องชนะอธรรม อย่างมิอาจหลีกเลี่ยงไปเป็นอื่นจนได้!!!.