ห่วง..หวงประเทศไทย

ยิ่งใกล้วันหย่อนบัตรเลือกตั้ง ไม่เพียงสนามการเมืองเรื่องหาเสียงจะเข้มข้น ดุเดือด คึกคักมากยิ่งขึ้นเป็นเงาตามตัวเท่านั้น แม้แต่ในโลกสังคมโซเชียลก็มีการแชร์การโพสต์และการคอมเมนต์วิพากษ์วิจารณ์กันอุตลุด

แบบว่า พวกมึงพวกกู พวกเบบี้บูม เจน X-Y-Z กระหน่ำกันเละเทะราวกับมีมหกรรมลดแลกแจกแถม

มนุษย์ป้าอ่านบ้างฟังบ้างแล้วก็ให้รู้สึกเป็นห่วงประเทศไทย!!

ทั้งๆ ที่บอกว่า การเลือกตั้งเป็นกระบวนการหนึ่งตามครรลองของระบอบประชาธิปไตย ให้สิทธิ์กับประชาชนอย่างเท่าเทียมกัน เพื่อเลือกตัวแทน หรือผู้นำเข้าไปบริหารชาติบ้านเมือง แต่ทำไมหนอ?? มีเทศกาลเลือกตั้งทีไร ประชาชนทุกหมู่เหล่าแบ่งพรรคแบ่งพวก แบ่งสีแบ่งค่ายกันทุกครั้ง หนักหนาสาหัสถึงขั้นมีการแบ่งฉันแบ่งเธอ แบ่งลูกแบ่งพ่อแบ่งแม่ หาความปรองดองสามัคคีไม่ค่อยได้

ล่าสุด!! เห็นเด็กรุ่นใหม่ไฟแรงลุกขึ้นมาเพ่งโทษตั้งข้อกล่าวหาว่า บ้านเมืองทุกวันนี้เละเทะ ย่ำอยู่กับที่ไปไม่ถึงไหน ก็เพราะผู้ใหญ่ยุคเบบี้บูม ก็ให้รู้สึกว่า วิธีคิดแบบนี้..มันใช่หรือ?!?

เด็กรู้รักประเทศชาติในรูปแบบของตัวเอง ผู้ใหญ่ก็ห่วงหวงประเทศชาติในรูปแบบของตัวเองเหมือนกัน เหตุใดจึงไม่ลองตรึกตรองว่า “ความเห็นต่างไม่ใช่ความผิด แต่การเพ่งโทษคนที่เห็นต่างนี่สิ มันไม่ถูกนะ”

การ “เพ่งโทษ” “ด่า” “เหมารวม” และ “ตีตราว่าเป็นศัตรู” ปัญหาที่จะตามมาก็คือ การไม่ลงรอยกันระหว่างวัย ซึ่งกลับกลายเป็นว่าใช้อารมณ์นำหน้าเหตุผล

มนุษย์ป้าไม่อยากเห็นสภาพสังคมไทยเป็นแบบนี้เลย พับเผื่อนสิ!.

'ป้าเอง'

เพิ่มเพื่อน

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

รู้แล้ว..เอามาเล่าต่อ

บางวัน…เราไม่ได้อยากกินของอร่อยมากเท่าอยากกิน “ของดีต่อร่างกาย” มากกว่า เช้าวันที่เรารู้สึกว่าท้องไม่ค่อยสบาย อยากได้อะไรเบาๆ แต่ยังอิ่มท้องและดีต่อลำไส้ เครื่องดื่มอุ่นๆ สักแก้วอาจเป็นคำตอบที่ดีที่สุด และถ้าเครื่องดื่มแก้วนั้นทำจาก “ถั่วลูกไก่” ที่หลายคนรู้จักในชื่อถั่วชิกพี ก็ยิ่งน่าสนใจขึ้นไปอีก

รู้จักไหม..สปาใจ

มนุษย์ป้าเป็นคนหนึ่งนะ ที่พอทำครัวเสร็จก่อนนั่งลงกินข้าว ต้องล้างเครื่องครัว และจานทุกใบให้หมดจดไปรอบหนึ่งก่อน จากนั้นเวลากินข้าวเสร็จก็จะต้องลุกไปล้างจานทันที ก่อนที่จะทำอะไรอย่างอื่นต่อไป

ลัทธิ..บูชาความงาม!

นาทีนี้คอหนังซีรีส์ในแพลตฟอร์มต่างๆ ที่ต้องควักเงินจ่ายค่าดู หากไม่เคยปีนขึ้นไปบนกำแพงจีนนั่งดูละครแนวพีเรียดเรื่อง "ล่าหยก" ก็ถือว่า out ไม่ใช่แฟนคลับซีรีส์ หรือก็น่าจะอายุไม่ถึงเกณฑ์ที่เรียกว่า วัยเกษียณ

คำตอบจาก..ครูใหญ่

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่โรงเรียนมัธยมเป่าอันในเซินเจิ้น กำลังเป็นไวรัลและซึ้งใจชาวเน็ตจีนในขณะนี้ หลังนักเรียนชั้น ม.6 ที่กำลังเครียดกับการเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัย (เกาเข่า) เขียนจดหมายร้องเรียนขอให้โรงเรียน "รื้อรังนก" เพราะเสียงนกร้องรบกวนสมาธิ แต่คำตอบของครูใหญ่นั้นกลับกลายเป็นบทเรียนชีวิตที่ล้ำค่า

มาขยับร่างกายกันดีกว่า

โลกใบนี้หนอ?!? นึกๆ ไปมันก็แปลก คนที่ยังขยับได้ กลับไม่ค่อยยอมขยับ นั่งจ่อมอยู่บนเก้าอี้ บ้างก็นั่งๆ นอนๆ อยู่บนเตียง ไถมือถือ ดูทีวี ฟังวิทยุ อ่านหนังสือ ส่วนคนที่ขยับไม่ได้ ประมาณว่า ป่วยติดเตียง หรือว่าเดี้ยงโดยเหตุผลอันใดก็ตาม ก็อยากจะขยับขาขึ้นมาเดินเหลือเกิน