
ยิ่งใกล้วันหย่อนบัตรเลือกตั้ง ไม่เพียงสนามการเมืองเรื่องหาเสียงจะเข้มข้น ดุเดือด คึกคักมากยิ่งขึ้นเป็นเงาตามตัวเท่านั้น แม้แต่ในโลกสังคมโซเชียลก็มีการแชร์การโพสต์และการคอมเมนต์วิพากษ์วิจารณ์กันอุตลุด
แบบว่า พวกมึงพวกกู พวกเบบี้บูม เจน X-Y-Z กระหน่ำกันเละเทะราวกับมีมหกรรมลดแลกแจกแถม
มนุษย์ป้าอ่านบ้างฟังบ้างแล้วก็ให้รู้สึกเป็นห่วงประเทศไทย!!
ทั้งๆ ที่บอกว่า การเลือกตั้งเป็นกระบวนการหนึ่งตามครรลองของระบอบประชาธิปไตย ให้สิทธิ์กับประชาชนอย่างเท่าเทียมกัน เพื่อเลือกตัวแทน หรือผู้นำเข้าไปบริหารชาติบ้านเมือง แต่ทำไมหนอ?? มีเทศกาลเลือกตั้งทีไร ประชาชนทุกหมู่เหล่าแบ่งพรรคแบ่งพวก แบ่งสีแบ่งค่ายกันทุกครั้ง หนักหนาสาหัสถึงขั้นมีการแบ่งฉันแบ่งเธอ แบ่งลูกแบ่งพ่อแบ่งแม่ หาความปรองดองสามัคคีไม่ค่อยได้
ล่าสุด!! เห็นเด็กรุ่นใหม่ไฟแรงลุกขึ้นมาเพ่งโทษตั้งข้อกล่าวหาว่า บ้านเมืองทุกวันนี้เละเทะ ย่ำอยู่กับที่ไปไม่ถึงไหน ก็เพราะผู้ใหญ่ยุคเบบี้บูม ก็ให้รู้สึกว่า วิธีคิดแบบนี้..มันใช่หรือ?!?
เด็กรู้รักประเทศชาติในรูปแบบของตัวเอง ผู้ใหญ่ก็ห่วงหวงประเทศชาติในรูปแบบของตัวเองเหมือนกัน เหตุใดจึงไม่ลองตรึกตรองว่า “ความเห็นต่างไม่ใช่ความผิด แต่การเพ่งโทษคนที่เห็นต่างนี่สิ มันไม่ถูกนะ”
การ “เพ่งโทษ” “ด่า” “เหมารวม” และ “ตีตราว่าเป็นศัตรู” ปัญหาที่จะตามมาก็คือ การไม่ลงรอยกันระหว่างวัย ซึ่งกลับกลายเป็นว่าใช้อารมณ์นำหน้าเหตุผล
มนุษย์ป้าไม่อยากเห็นสภาพสังคมไทยเป็นแบบนี้เลย พับเผื่อนสิ!.
'ป้าเอง'
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง
ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด
ข้อความสุดท้ายจากแม่
เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ
คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี
ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว
หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?
ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?
เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า
เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
กินเจ..ไม่มีทุกข์
เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”

