ทุกข์..ไปทำไม?!?

สังคมไทยเปลี่ยนไปมากมาย มิได้แตกต่างจากสังคมชาติอื่นๆ หรอกนะ เพียงแต่คนที่เคยชินกับรูปแบบสังคมดั้งเดิม ก็จะรู้สึกเดือดเนื้อร้อนใจ และตั้งคำถามเสียงดังว่า ทำไมสังคมมันเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้?!?

เรื่องราวดรามาระหว่าง "แม่" กับลูกที่เป็นนักร้องคนดัง อันเกี่ยวเนื่องกับคำว่า "กตัญญูกตเวทิตา" เมื่อไม่นานนี้ ถือเป็นภาพสะท้อนอย่างหนึ่งว่า เมื่อสังคมเปลี่ยน วิธีคิดของเราก็ควรจะปรับ มิเช่นนั้นแล้ว ความทุกข์ก็จะเกาะกินหัวใจ

ฝ่ายลูกก็รู้สึกว่า ตอบแทนแม่มากเกินกว่าจะทนไหวแล้ว ในขณะที่ฝ่ายแม่ก็มองต่าง ตั้งข้อกังขาว่า ทำไมปฏิบัติกับแม่ที่อุตส่าห์ส่งเสียเลี้ยงดูมาแต่อ้อนแต่ออกแบบไม่สม่ำเสมอต่อเนื่อง

ต่างมุมต่างมอง ซึ่งชาวบ้านอย่างเราไม่ควรจะต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยว..จริงไหม?!? เพราะเราจะไปรู้อะไรลึกซึ้งเรื่องส่วนตัวเท่ากับครอบครัวของเขาล่ะ      

เสพข่าวเรื่องนี้แล้วก็ทำให้นึกถึงข้อเขียนของ ดร.วรากรณ์ สามโกเศศ ที่ระบุว่าแปลจากบทให้สัมภาษณ์ของจู หยงจี (Zhu Rongji) อดีตนายกรัฐมนตรีจีน วัย 93 ปี เกี่ยวกับการปฏิบัติตนของคนแก่ไว้น่าคิดตาม นั่นคือ

0 พึงระลึกว่าตารางชีวิตของคนหนุ่มคนสาวมักยุ่งเหยิงวุ่นวายมาก ลูกของคุณอาจคิดถึงคุณเหมือนกัน แต่อาจงานยุ่งมากจนหาเวลาโทรศัพท์มาถามทุกข์สุขไม่ได้ ถ้าคุณเสียอารมณ์กับเรื่องแบบนี้ รังแต่จะทำให้เสียความรู้สึกต่อกันทั้ง 2 ฝ่าย

0 อย่ามัวคาดหวังการตอบแทนบุญคุณจากผู้อื่นในเรื่องที่คุณเลือกที่จะทำเอง คุณต้องไม่ลำเลิกบุญคุณคน จงจำไว้ว่าต้องไม่คิดอยากได้รับสิ่งตอบแทนสำหรับสิ่งหรือเรื่องราวที่คุณได้เคยอุทิศ เคยทำ หรือเคยให้คนอื่น มิฉะนั้นแล้วมันรังแต่ทำให้ “ผู้ (เคย) รับ (สิ่งของ ความช่วยเหลือ บุญคุณ) จากคุณรู้สึกอึดอัด”

ถึงจะเป็นแม่ ก็ต้องตระหนักว่า เราตั้งใจให้เขาเกิดมา เราก็มีหน้าที่รับผิดชอบในฐานะผู้ให้กำเนิด เมื่อพื้นฐานเป็นเช่นนี้แล้ว จะถูกต้องแล้วหรือที่คนเป็นแม่จะไปเรียกร้องถามหาความดีความชอบจากลูกๆ

ถ้าคนเป็นพ่อแม่คิดได้แบบนี้ ก็จะไม่มีความทุกข์จากความคาดหวัง..จริงไหมคะ

ในทางตรงกันข้าม คนเป็นพ่อแม่ย่อมจะมีความสุขที่เห็นลูกเติบโตได้อย่างดีงาม แข็งแรง ช่วยเหลือตัวเองได้ ไม่เป็นภาระของครอบครัวและสังคม

คิดง่ายๆ แบบนี้ทุกวัน ความเป็นมงคลในชีวิตย่อมตามมาไม่มากก็น้อยแน่นอน เพราะพ่อแม่เป็นพลังส่งเสริมลูกหลาน อย่างไรเสีย พลังนี้ไม่หายไปเป็นสิ่งที่มองไม่เห็นแน่นอนค่ะ.

'ป้าเอง'

เพิ่มเพื่อน

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง

ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด

ข้อความสุดท้ายจากแม่

เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ

คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี

ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว

หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?

ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?

เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า

เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน

กินเจ..ไม่มีทุกข์

เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”