เท่าที่ดูจากภาพข่าว หรือภาพถ่าย แม้แต่ครั้งหลังสุด…ที่ได้มาปรากฏตัวในงานก้าวเข้าสู่ 30 ปีของ ไทยโพสต์ ท่านอดีตนายกรัฐมนตรี อดีตหัวหน้าประชาธิปัตย์และหัวพรรคประชาธิปัตย์คนปัจจุบัน

คงต้องยอมรับอย่างมิอาจปฏิเสธได้เลยว่า ท่ามกลางความก้าวหน้า ก้าวไกลของ เทคโนโลยี ที่เรียกๆ กันว่า ปัญญาประดิษฐ์ หรือ AI (Artificial Intelligence) นั้น…สิ่งที่ยึดถือว่าเป็น ความจริง

การที่ยังมีโอกาสอยู่ในโลกใบนี้ต่อไป…ไม่ได้ โชคดี…ที่ตายก่อน เหมือนอย่างเพื่อนฝูง มิตรสหาย ญาติผู้ใหญ่ ฯลฯ หรือใครต่อใครที่ได้ตีตั๋วล่วงหน้าไปแล้วเป็นรายๆ จะถือเป็น

คงเพราะบ่นกระปอดกระแปดไว้บ่อยๆ…ว่า อ่านหนังสือหมดบ้าน น้องๆ ที่ห่วงใย ดูแล ท่านเลยไปขนหนังสือใหม่ๆ มีทั้งเรื่องแปล เรื่องไทย ประวัติศาสตร์ ประวัติบุคคล ไปจนถึงนิทาน

ในบรรดา คอลัมนิสต์ ที่มีความเฉียบขาด เฉียบคม น่าอ่าน น่าคิด น่าติดตาม ซึ่งหลังๆ อาจมีเหลืออยู่น้อยเต็มที หนึ่งในนั้น…ก็น่าจะได้แก่ ไอ้หนุ่มผมยาว คุณน้อง สุรวิชช์ วีรวรรณ

สองวันก่อน…ลองแวบเข้าไปใน Facebook ของ คุณพี่ดี้-นิติพงษ์ ห่อนาค เลยไปเจอกับข้อเขียนที่ท่านหยิบมาแปะ มาแชร์ ให้แฟนเพจของท่านมีโอกาสได้อ่าน นั่นคือบทความของผู้ที่ใช้นามว่า ปราย พันแสง

ไปได้หนังสือใหม่มาเล่มหนึ่ง!!!…หลังจาก อ่านหนังสือหมดบ้าน มานานแล้ว ด้วยความขวนขวายอนุเคราะห์จากน้องๆ ที่คอยห่วงใย ดูแล อุตส่าห์ไปติดต่อ สั่งซื้อจากสำนักพิมพ์ที่ตีพิมพ์

ฮื่ออ์อ์อ์…ดูๆ แล้วการบ้าน-การเมืองของบ้านเราช่วงนี้ น่าจะอุตลุด ชุลมุน ชุลเก เอาเรื่องมิใช่น้อย หรืออย่างที่ อาจารย์แก้ว-แก้วสรร อติโพธิ ท่านได้เขียนถามๆ-ตอบๆ

เรื่องของ ศาสนา นั้น…คงไม่ถึงกับต้องเก็บมาวิตก กังวล มากมายซักเท่าไหร่ เพราะไม่ว่าจะพุทธ-คริสต์-อิสลาม-ฮินดู ฯลฯ หรืออะไรต่อมิอะไรที่ได้รับความเคารพ-เทิดทูน

ไม่ว่าโลก-ไม่ว่าสังคมไทย…ช่วงหลังๆ นี้คงต้องยอมรับเอาจริงๆ นั่นแหละว่า น่าจะเต็มไปด้วยความสับสน มึนงง อันเนื่องมาจากการที่ยากจะแยก ความจริง กับ ความเท็จ

วันอังคารที่ 12 สิงหาคมที่ผ่านมา…ถือเป็น วันแม่ แต่เผอิญว่าแม่ของ อันตัวข้าพเจ้าเอง ได้ลา-ละ-สละจากโลกนี้ไปตั้งแต่เมื่อ 3-4 ปีที่แล้ว

ผู้นำกัมพูชาอย่าง สมเด็จฮวยเซ็ง นั้น…น่าจะมี รสนิยม คล้ายๆ กับผู้นำประเทศมหาอำนาจสูงสุดอย่างคุณพ่ออเมริกาอยู่พอสมควรเหมือนกัน แม้ว่า ห้องนอน ของ ทรัมป์บ้า

อันที่จริง…ก็น่าสงสาร น่าเห็นใจ คุณพี่ โทนี่ บิดาบังเกิดเกล้า คุณหลานนายกฯ อุ๊งอิ๊ง อยู่พอสมควรเหมือนกัน ที่ดันไปคบหาเป็นเพื่อนซี้-เพื่อนตาย กับผู้นำกัมพูชาอย่าง

ไม่ใช่แค่เพราะ อ่านหนังสือหมดบ้าน …แต่อาจด้วยเหตุเพราะความเป็นไปของโลกช่วงหลังๆ ทำให้ต้องไปคว้าหนังสือเก่าที่อ่านมาแล้วประมาณ 10 เที่ยวเห็นจะได้ มาอ่านทวนอีกรอบ

กระทั่ง สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก ท่านยัง ทรงอดไม่ได้ ที่จะต้องหยิบเอาเรื่องคำพูด คำจา เรื่องการแสดงออกของผู้คนในยุค โลกข้อมูล-ข่าวสาร หรือ โลกโซเชียลมีเดีย

เมื่อช่วงสัปดาห์-สองสัปดาห์ที่แล้ว…มีข่าวต่างประเทศชิ้นเล็กๆ อยู่ข่าวหนึ่ง ที่ทำให้คนแก่-คนชราอย่าง อันตัวข้าพเจ้าเอง อดที่จะปลาบปลื้ม ยินดี ขึ้นมามิได้ นั่นก็คือข่าวเรื่องบทเพลงรุ่นเก่า

ด้วยเหตุเพราะอ่านหนังสือซะหมดบ้าน!!! อย่างที่เคยบอกๆ เอาไว้แล้ว ก็เลยต้องหันไปคว้าหนังสือเก่า ว่าด้วยเรื่อง จาริกบุญ-จารึกธรรม ของ พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต)

เคยมี เพื่อนซี้ เป็นชาวเขมรอยู่รายหนึ่ง…ชื่อว่า เขียว กัณหฤทธิ์ ที่เคยเป็นถึงรัฐมนตรีกระทรวงข่าวสารของกัมพูชา ในรัฐบาลของอดีตนายกฯ ฮวยเซ็ง นี่แหละ

เคยมี เพื่อนซี้ เป็นชาวเขมรอยู่รายหนึ่ง…ชื่อว่า เขียว กัณหฤทธิ์ ที่เคยเป็นถึงรัฐมนตรีกระทรวงข่าวสารของกัมพูชา ในรัฐบาลของอดีตนายกฯ ฮวยเซ็ง นี่แหละ

ภายใต้โลกยุคใหม่ สังคมสมัยใหม่…คงต้องยอมรับอย่างมิอาจปฏิเสธได้ว่า บรรดา ทวยไทย หรือ ปวงชนชาวไทย ท่านได้ เปลี่ยนแปลง ไปเยอะแล้ว แบบชนิด พลิกหน้ามือเป็นหลังตีน